π. Δημητρίου Μπόκου: Αναρίθμητα πλήθη (πέντε χιλιάδες άνδρες, χωρίς να υπολογισθούν τα γυναικόπαιδα), κουβαλώντας τους ασθενείς τους, αναζήτησαν τον Χριστό στην ερημιά που βρισκόταν. Ο Χριστός, βλέποντάς τους ως «πρόβατα μη έχοντα ποιμένα», τους σπλαχνίστηκε και τους δίδαξε πολλά «περί της βασιλείας του Θεού».
Ο Χριστός έδειξε με πολλούς τρόπους την ευσπλαχνία και την αγάπη του προς τους ανθρώπους.
Εἶναι ἐνδιαφέρον νά δοῦμε γιατί ὁ κόσμος πῆγε στήν ἔρημο…Η ἁγιότητα εἶναι ἕνας μαγνήτης και τραβάει τόν κόσμο κοντά του. Στά δικά μας χρόνια βλέπεις πώς ὁ κόσμος πηγαίνει στούς ἀνθρώπους πού ἔχουν τό Ἅγιο Πνεῦμα νά τούς ἐπισκεφτεῖ. Εἶναι ἡ ἁγιότητα ἕνας μαγνήτης. Καί τό Χριστό, λοιπόν, ὅταν πῆγε στήν ἔρημο καί ἔμεινε ἐκεῖ μέ τούς μαθητές Τοῦ πῆγε ὁ κόσμος νά Τόν συναντήσει. Εἶναι σάν νά ὀσμίζεται τήν ἁγιότητα καί νά τήν ἀκολουθεῖ.
Ἀρχιμανδρίτου Δωροθέου Τζεβελέκα: Ὁ Χριστός πολλαπλασίασε τούς ἄρτους καί τά ψάρια ἀλλά ζήτησε ἀπό τούς μαθητές του νά τά διανείμουν. Ἡ κίνησή του δείχνει τόν ρόλο τοῦ ἱερατείου στήν ζωή τῆς κοινότητας. Ἡ θεία κοινωνία τρέφει τήν ψυχή καί κατ’ἐπέκταση ἡ χάρη εὐεργετεῖ καί τό σῶμα.
Μια ξεχωριστή απόδοση της συγκεκριμένης Ευαγγελικής περικοπής απο τον Μακαριστό Όσιο Γέροντα, που εστιάζει στις ευθύνες των γονέων απέναντι στα τεκνία τους.