Δημοσιεύσεις ετικέτας «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ»

Το Ψυχοσάββατο 30 Μαΐου 2026, στο  Ιερό Προσκύνημα Αγίου Γερβασίου Πατρών, Κορυδαλλέως 75 Κάτω Συχαινά Πατρών, το σωματείο Ενωμένη Ρωμηοσύνη   μετείχε στη Θεία Λειτουργία  και στην τέλεση επιμνημόσυνης δέησης υπέρ του αειμνήστου βασιλέως Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου και πάντων των προμάχων της Πόλεως, από τον πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Γερβάσιο Παρακεντέ, ο οποίος….

Στις 30 Μαΐου, το Ψυχοσάββατο, οι φίλοι και τα μέλη του Σωματείου Ενωμένη Ρωμηοσύνη στην Τρίπολη, τελέσαμε μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του τελευταίου αυτοκράτορα, Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγου και πάντων των Προμάχων της Βασιλευούσης που θυσιάστηκαν υπέρ πίστεως και πατρίδος.

ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΠΗΛΙΩΤΗ: Τελικά στις 29 Μαίου 1453, έγινε η τελική έφοδος και οι Οθωμανοί Τούρκοι καταλαμβάνουν την βασιλεύουσα. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος σκοτώνεται στο πεδίο της μάχης, μαζί με τους στρατιώτες του και ο Μωάμεθ μπαίνει θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη.

Ως ένδειξη πένθους για την άλωση της Πόλης οι Κρητικοί φορούν από τότε το μαύρο κεφαλομάντηλο που τα κρόσσια του συμβολίζουν τα δάκρυά τους για την εθνική συμφορά. Ο Καπετάν Κάρχας ή «Γραμματικός», λαβωμένος βαριά, ζητά να τον αφήσουν στο Άγιο Όρος και αργότερα γίνεται μοναχός με το όνομα Ιερώνυμος…

Μιά φορά κι’ έναν καιρό, πριν  από πολλά χρόνια σε μια όμορφη χώρα, ζούσε ένα μικρό παιδάκι, ο Κωνσταντίνος.  Εκεί μεγάλωνε σχεδόν όπως όλα τα παιδάκια, παίζοντας με τους φίλους και τα αδέρφια του στο παλάτι. Ξέχασα βέβαια να σας πω, ότι οι γονείς του Κωνσταντίνου, ο Μανουήλ Παλαιολόγος και η Ελένη Δραγάτση, ήταν οι βασιληάδες της όμορφη αυτής χώρας…

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (εἶχε τήν ἀπατηλή ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τό ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καί ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτῆρας Χριστός) γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ πάπα).

Έτος 490 π.Χ., η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Μιλτιάδη “βάζει στοπ” στην βαρβαρότητα των Περσών, στον Μαραθώνα, σε μία μάχη η οποία ήταν ακριβώς αυτό: “μάχη” και όχι “ναυμαχία” λόγω της έλλειψης στόλου από μεριάς των Αθηναίων.

Στὰ ὅρια τῆς ἀνανεώσεως τῆς αὐτοκρατορίας ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος μεταφέρει τὴν πρωτεύουσα (τὴν Παλαιὰ Ρώμη, ἑλληνικὴ πόλη καὶ αὐτή) στὴν Ἀνατολή. Γι᾽ αὐτὸ ἡ Νέα Ρώμη θὰ ὀνομασθεῖ πρὸς τιμή του καὶ Κωνσταντινούπολη. Ἡ Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία μεταστοιχειώνεται σὲ «ἐπώνυμον τοῦ Χριστοῦ Πολιτείαν». Διαμορφώνεται συνάμα μία νέα συνείδηση καὶ νέα πολιτειακὴ ἰδεολογία.

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου.