
κα΄. Πνευματικός ἐμπειρότατος
Μαρτυρία ἱερομονάχου Ἰακώβου: «Κάποτε, ἦλθαν δύο παιδιά ἀπό Ἀθήνα καί εἶχαν μαζί τους μία κοπέλλα πού ζοῦσε στήν ἁμαρτία. Μόλις ἔφτασαν στήν Μονή, συνάντησαν τόν Γέροντα, ὁ ὁποῖος μέ πραότητα καί γλυκειά καί ἤρεμη φωνή καλωσόρισε τά παιδιά. Καί αὐτά εἶπαν:
— Γέροντα, φέραμε μία κοπέλλα καί θέλει νά σᾶς δῆ, ζεῖ στήν ἁμαρτία, νά τῆς δείξετε ἀγάπη γιατί τήν πήγαμε καί σ᾽ ἄλλον Πνευματικό, ἀλλά τίποτα.
»Ὁ Γέροντας ρωτᾶ τήν κοπέλλα:
— Πῶς σᾶς λένε καί ἀπό ποῦ εἶστε;
— Γέροντα, ἐγώ εἶμαι λεσβία καί ἁμαρτωλή, εἶπε ἡ νέα.
— Ἄχ! Πόσο χαίρομαι, παιδί μου, πού εἶσαι ἀπό τήν Λέσβο πού ἔχει βγάλει ἁγίους, τόν Ἅγιο Ραφαήλ, τόν Ἅγιο Νικόλαο καί τήν Ἁγία Εἰρήνη, χαίρομαι.
»Ἡ κοπέλλα τά ἔχασε, ”τί λέει τώρα”, θά σκέφτηκε! Ὁ Γέροντας τῆς λέει:
— Πᾶμε μέσ᾽ τόν Ἅγιο Χαράλαμπο νά ἐξομολογηθῆς, νά μοῦ πῆς γιά τήν πατρίδα σου τήν ὡραία Λέσβο καί ὅ,τι ἄλλο ἔχεις πού σέ στεναχωρεῖ.
»Πῆγαν μέσα, ἐξομολογήθηκε ἡ κοπέλλα καί βγῆκε ἄλλος ἄνθρωπος ἔξω: ”Αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς Δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου”. Ὁ Γέροντας τῆς εἶπε: ”Δέν μισῶ ἐσένα, παιδί μου, ἀλλά τήν ἁμαρτία”».
κβ΄. Ἀποκαλύψεις ἀπό τόν ὅσιο Δαυΐδ
Μαρτυρία ἱερομονάχου Ἰακώβου: «Ἦρθαν κάποτε δύο νέοι καί ζήτησαν νά δοῦν τόν Γέροντα, ὁ ὁποῖος ἦταν στό κελλί του. Τόν εἰδοποίησα καί ἀμέσως μέ μιά γλυκύτητα καί γαλήνια φωνή μοῦ εἶπε: ”Ἔρχομαι, πάτερ μου, ἀμέσως”. Ἐνῶ δέν γνώριζε τά παιδιά, τούς καλωσόρισε μέ τά ὀνόματά τους. ”Καλῶς, τόν Κώστα καί τόν Γιῶργο, πού ἔρχονται ἀπό τήν Κατερίνη”. Τά παιδιά τά ἔχασαν. Ἐξομολογήθηκαν καί ὁ Γέροντας τούς ἀπεκάλυψε αὐτά πού τούς ἀπασχολοῦσαν. Ἐντυπωσιασμένα τόν ρώτησαν:
— Γέροντα, ποῦ τό ξέρατε πῶς μᾶς λένε καί ἀπό ποῦ ἐρχόμαστε; Καί ὁ Γέροντας ἀπάντησε:
— Ὁ ἅγιος Δαυΐδ ἔρχεται στό κελλί μου καί μοῦ λέει ποιός θά ᾽ρθῆ. ”Γέροντα, ἦλθε ὁ τάδε καί ὁ τάδε, ἔχουν αὐτό τό πρόβλημα, βγές νά τούς μιλήσης”».
Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ από το Βιβλίο “Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕ
