Από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη στην Πάτρα πραγματοποιήθηκε και φέτος 4ημερη εκδρομή στην φιλόξενη και ευλογημένη Κρήτη, εκεί όπου η ιστορία και ο μύθος χάνονται στα βάθη των αιώνων και η διαρκής παρουσία ηρώων, Αγίων και μαρτύρων, αποτελεί συστατικό στοιχείο της ύπαρξής της, στην οποία προσπαθήσαμε κατά το δυνατόν, να διεισδύσουμε, στον τεράστιο δηλαδή πλούτο, ορατό ή μη, που κουβαλά αυτό το διαμαντένιο κομμάτι της πατρίδας μας.
Η αναχώρησή μας απο Πάτρα έγινε τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες της Πέμπτης 2 Ιουλίου και από Αθήνα ταξιδέψαμε αεροπορικά το πρωί για την πόλη του Ηρακλείου.
Πρώτη επίσκεψη στο Ενυδρείο της πόλης, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα στην Ευρώπη, που λειτουργεί στο πλαίσιο του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών και έδωσε χαρά σε μικρούς και μεγάλους, αναδεικνύοντας έναν αθέατο για τους πολλούς και πανέμορφο υδάτινο κόσμο, που προκαλεί θαυμασμό και δοξολογία προς τον δημιουργό Τριαδικό Θεό.
Ακολούθησε προσκυνηματική επίσκεψη στην Ιδιόρρυθμη Γυναικεία Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλιανής, του 14ου αιώνα , που υπέστη μεγάλες καταστροφές στην πορεία του χρόνου, με κύρια τον σφαγιασμό των μοναζουσών το 1821, κατά τον απελευθερωτικό αγώνα. Ένα μεγάλο μέρος του προαύλιου χώρου καλύπτεται από την αιωνόβια Μυρτιά, που συνδέεται με την θαυματουργική εμφάνιση της Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης και των πολλών ευεργεσιών Της και που τα κλαδιά της λαμβάνονται ως ευλογία από τους προσκυνητές.
Το απόγευμα επισκεφτήκαμε τις Αρχάνες, ένα αρχαίο τόπο σε απόσταση 20 χιλιομέτρων, γεμάτο πολύχρωμα αρχοντικά, που περπατήσαμε στα όμορφα σοκάκια και θαυμάσαμε τις παραδοσιακές εκκλησίες, σε υψόμετρο 380 μέτρων. Το δείπνο μας έδωσε την ευκαιρία να απολαύσουμε την Κρητική κουζίνα και να χαρούμε την όμορφη ρωμαίικη παρέα που είχε δημιουργηθεί.
Την Παρασκευή 3/7, μετά την διανυκτέρευση μας σε ξενοδοχείο του Ηρακλείου, αναχωρήσαμε για τον αρχαιολογικό χώρο τουης Κνωσσού, το σημαντικότερο κέντρο του Μινωικού πολιτισμού και πρωτεύουσα της Μινωικής Κρήτης, που εντοπίστηκε το 1878 και ο Evans συνέχισε τις ανασκαφές το 1900-1931, με σπουδαιότερο εύρημα το ανάκτορο του βασιλιά Μίνωα, περίπου του 2000 πχ, που μαζί με τα υπόλοιπα μνημεία, καταλαμβάνει έκταση 22 στρεμμάτων και απέχει 5 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Η εξαιρετική ξεναγός μας μετέδωσε ένα πλούτο στοιχείων που προκύπτουν από τα ευρήματα και παραπέμπουν σε ένα θαυμαστό πολιτισμό αιώνων, που αποτέλεσε σταθμό στην παγκόσμια ιστορία, με τις έρευνες να συνεχίζονται.
Συνεχίσαμε, με λίγα χιλιόμετρα απόσταση στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου, σαν μια γέφυρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν ως φυσική συνέχεια. Εντυπωσιακά τα κτίρια που στεγάζουν τα δικαστήρια και άλλους οργανισμούς, κυρίως όμως οι ιστορικοί Ι.Ν. Αγίου Μηνά, πολιούχου του Ηρακλείου, η Αγία Αικατερίνη, Μετόχι της Ι.Μ. Σινά, ο καθεδρικός ναός του Αποστόλου Τίτου, όπου θησαυρίζεται η κάρα του Αγίου και ο Άγιος Ματθαίος, Σιναίτικο Μετόχι της 2ης βυζαντινής περιόδου, με έργα Αγιογραφίας της Κρητικής σχολής.
Ο χρόνος περνά γρήγορα μαζί με τις εικόνες που προσπαθούμε να συγκρατήσουμε στη μνήμη μας και τα ιστορικά στοιχεία που τις συνοδεύουν.
Σειρά έχει η Ι.Μ. Αγίου Αντωνίου Βροντησίου, του 15ου αιώνα, με περίοδο ακμής τον 17ο αιώνα, που κατασκευάστηκαν τα περισσότερα κτίρια και Αγιογραφήθηκε από τον μεγάλο ζωγράφο της Κρητικής σχολής, Δαμασκηνό.
Ο γέροντας Τιμόθεος, μας υποδέχθηκε για να προσκυνήσουμε, να ξεναγηθούμε και μετά προσφέρθηκε πλούσιο γεύμα. Πολλά του οφείλονται για την αθέατη προσφορά του στην πραγματοποίηση της εκδρομής, όπως και στην τοπική ομάδα του σωματείου μας. Αξέχαστες στιγμές με την παρουσία και του π. Μιχαήλ εφημέριου της κοινότητας Ζαρού, που μας οικοδόμησε πνευματικά με την ασκητική παράδοση της περιοχής του Αγιοφάραγγου,
Ακολούθησε επίσκεψη στη γραφική λίμνη Ζαρού και μετά ο Άγιος Μύρωνας με αρχαιολογικά ευρήματα που παραπέμπουν στην Μινωική εποχή και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας που αποτέλεσε κέντρο αντίστασης κατά των Οθωμανών. Στον οικισμό βρίσκεται ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Μύρωνα ( 250- 350) Επισκόπου Κρήτης, το ασκητήριο και ο περικαλλής Ναός του, όπου ένθερμα μας υποδέχθηκε ο π. Νικόλαος και μετείχαμε της Ακολουθίας του Εσπερινού, κλείνοντας μια ακόμη πλούσια από γνώσεις και εμπειρίες, μέρα.
Το Σάββατο 4/7 πρώτος προορισμός ήταν η Ι.Μ. Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη, την οποία συναντήσαμε σε μια ώρα περίπου από το Ηράκλειο. Απετέλεσε επαναστατικό κέντρο του 1821, με 18 μάρτυρες μοναχούς, λεηλατήθηκε κατά την περίοδο της κατοχής από τους Γερμανούς, αλλά ποτέ δεν διέκοψε την δράση της. Στον ιδιαίτερου φυσικού κάλλους χώρο της Ιδιόρρυθμης Μονής που αποτελείται από πολλούς μοναχούς, αφού ξεναγηθηκαμε και προσκυνησαμε στο καθολικό, δεχθηκαμε την παραδοσιακή φιλοξενία με κέρασμα και επαίνους για το έργο του σωματείου.
Επόμενος προορισμός, μετά από μια όμορφη διαδρομή στο εσωτερικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, η Γυναικεία Ι.Μ. Παναγίας Καλυβιανής, με συνοδεία περί των 30 μοναζουσών, όπου βρίσκεται και ο τάφος της Αγίας Γερόντισσας Γαλακτίας. Γύρω από την Μονή συντηρούνταν Ορφανοτροφείο, Γηροκομείο, κέντρο εφηβικής και παιδικής προστασίας, σχολή κοπτικής ραπτικής και λαογραφικό μουσείο, μια ολόκληρη πολιτεία που προσέφερε τεράστια έργο μέχρι το 2020, που έκτοτε λειτουργούν ελάχιστα τμήματα του.
Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο προαύλιο της Μονής, είχαμε την ευλογία να μας υποδεχθεί και να μας μιλήσει, ο βιογράφος της Αγίας Γερόντισσας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αντώνιος Φραγκάκης, Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας, που μας καθήλωσε με τον βαθύ πνευματικό του λόγο, μέσα από εμπειρίες του από τα πολλά χρόνια της διακονίας στο πρόσωπο της γερόντισσας Γαλακτίας.
Ακολούθησε τρισάγιο στο τάφο της γερόντισσας Γαλακτίας, παράκληση στην Παναγία μας και αναχώρηση για να γευματίσουμε πλησίον του αρχαιολογικού χώρου της Φαιστού.
Κατόπιν ανηφορίσαμε στην οροσειρά των Αστερούσιων για να φτάσουμε σε υψόμετρο 740 μέτρων στην κοινότητα Εθιά, τόπο καταγωγής του Αγίου Ευμενίου Σαριδάκη, όπου βρίσκεται και ο τάφος του “Αγίου των Λεπρών” ,που προσκυνησαμε με κατάνυξη, στο σημείο που σε μικρή ηλικία του εμφανίστηκε η Παναγία, στον περίβολο του Ιερού Ναού, που Τιμάται η Χάρης Της.
Είναι εμφανές ότι η έλευση πολλών προσκυνητών στον τάφο του Αγίου, έχει μετατρέψει το μικρό φτωχικό χωριό, σε έναν όμορφο προορισμό με πετρόκτιστα σπίτια, ακόμη και χώρο φιλοξενίας.
Η καθυστερημένη επιστροφή στο ξενοδοχείο περί την 20..00 ώρα, μας έδωσε την ευκαιρία να ξεκουραστούμε μέσα από την Ρωμαίικη παρέα που δημιουργήθηκε με τους πολλούς αδελφούς του σωματείου μας από το Ηράκλειο, που ήλθαν να μας γνωρίσουν, να. μας προσφέρουν την αγάπη τους με κεράσματα και αναμνηστικά δώρα και που κράτησε μέχρι τα μεσάνυχτα. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά.
Το πρωί της Κυριακής αναχωρήσαμε από το ξενοδοχείο, που μας φιλοξένησε το προσωπικό και η ιδιοκτησία με άριστα τρόπο, με κατεύθυνση την Ι.Μ. Αρκαδίου Ρεθύμνου, για να συμμετάσχουμε στην Θεία Λειτουργία. Μετά από μια πανέμορφη διαδρομή στο βόρειο τμήμα του νησιού, φτάσαμε στην ιστορική Μονή, που από τον 8ο αιώνα έχει διαρκή λειτουργία, πρωτοστατεί σε όλους τους αγώνες του έθνους, με σημείο αναφοράς το ολοκαύτωμα του 1866.
Τα αποτυπώματα της σπουδαίας αυτής διαδρομής βρίσκονται στους χώρους της Μονής , όπως η ιστορική τράπεζα, τα κελαρικά, η πυριτιδαποθήκη κλπ που τα επισκεφτήκαμε μετά την Ακολουθία.
Σειρά είχε ο θαυμάσιος Αγιογραφιών Ι.Ν. Τεσσάρων Μαρτύρων όπου ο π. Νικόλαος μας έθεσε σε προσκύνηση τον Τίμιο Σταυρό, κειμήλιο αιώνων. Ακολούθησε βόλτα στην παλαιά πόλη του Ρεθύμνου η οποία από Ενετοκρατία διατηρεί δυο κεντρικούς δρόμους και κάθετα μικρά δρομάκια που οδηγούν σε όμορφα δημόσια ή ιδιωτικά κτίρια, στο Βενετσιάνικο φρούριο, στο γραφικότατο λιμανάκι, που αποτελούν μνημεία αρχιτεκτονικής, παράδοσης και απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς.
Η αναχώρηση από την ίδια διαδρομή για το αεροδρόμιο, σήμαινε και την ολοκλήρωση ενός υπέροχου τετραημέρου στην Κρήτη, που συνεχίστηκε με την καθυστερημένη πτήση για Αθήνα και αμέσως μετά για την Πάτρα, που φτάσαμε μεταμεσονύκτιες ώρες με αρκετή σωματική κούραση, διατηρώντας όμως ξεχωριστές αναμνήσεις, που ο χρόνος θα τις τακτοποιήσει με τον τρόπο που τους αρμόζει.