ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Νὰ Τὸν ἀφήσωμε νὰ ζήσῃ μέσα μας!

Τονίσαμε, σὲ προηγούμενό μας ἄρθρο, ὅτι ὁ Σταυρὸς εἶναι πολυσήμαντο σημεῖο. Δὲν δηλώνει μόνον τὸ Τίμιο Ξύλο, πάνω στὸ ὁποῖο ἐτάθη καὶ ἔχυσε τὸ ζωοποιό Του αἵμα ὁ θυσιασθεὶς γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου Κύριός μας, ἀλλὰ πρὸ πάντων σημαίνει τὸν ἴδιο τὸν Ἐσταυρωμένο, τὸν Παθόντα καὶ Ἀναστάντα ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς, -ἀναζωογονήσεως-, καὶ σωτηρίας.

Οι δύο Σταυροί

Ο σεβάσμιος ιερέας του χωριού περνάει μπροστά από τον κάθε μελλοθάνατο και δίνει την τελευταία ευλογία του. Μα φτάνοντας στον τελευταίο, βλέπει πως είναι ένα νεαρό παιδί, 14-15 ετών το πολύ, ενώ η μητέρα του πιο πέρα, πεσμένη στο έδαφος, χτυπιέται απαρηγόρητη. Ο ιερέας κοντοστέκεται για μια στιγμή, ψιθυρίζει κάτι στο αυτί του παιδιού και αμέσως το σπρώχνει πέρα από τη γραμμή, παίρνοντας ο ίδιος τη θέση του.

«Σταυρικές» παραινέσεις

Ἡ ἀπόφαση νὰ ἀκολουθήσωμε τὸν Κύριο ἀποτελεῖ τὸ πρῶτο ἀποφασιστικὸ βῆμα γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ἡ ἀπόφαση αὐτή, βεβαίως, δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη, διότι ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο «ξεκαθάρισμα». Θὰ πρέπει, δηλαδή, νὰ ξερριζώσῃ ἀπὸ μέσα του τὸν κακό του ἑαυτό, τὶς ἁμαρτωλές του ἐπιθυμίες, τὶς ἀνάρμοστές του συνήθειες, ὅ τι δηλαδὴ δὲν ταιριάζει μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ βαπτισμένου καὶ χαριτωμένου μὲ τὴν «βοῦλα» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀνθρώπου.

Η ιστορία του Τιμίου Σταυρού μετά την Σταύρωση

Η Αγία Ελένη βρίσκει τον Σταυρό του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος παρέμενε εκεί θαμμένος είτε από τους πρώτους Χριστιανούς για να προστατευτεί απ’ τους ειδωλολάτρες, είτε από τους Ιουδαίους ώστε να ξεχαστεί το όνομα του Ιησού.

Ο Σταυρός του Χριστού

π. Δημητρίου Μπόκου: Ο Χριστός μας καλεί να ακολουθήσουμε «οπίσω του», απαρνούμενοι τον εαυτό μας και αίροντας τον σταυρό μας (Κυριακή μετά την Ύψωσιν). Συνήθως ο Θεός δεν μας ζητάει ποτέ να κάνουμε κάτι που δεν το έκανε πρώτα Εκείνος. «Υπόδειγμα γαρ δέδωκα υμίν, ίνα καθώς εγώ εποίησα υμίν, και υμείς ποιείτε», λέγει στους μαθητές του (Ιω. 13, 15).

Τη 14η του αυτού μηνός η Παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312 μ.Χ., ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη, παρά τον Τίβερη ποταμό. Οι ιστορικοί της εποχής αναφέρουν ότι ο αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, μέρα μεσημέρι, το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του.

«Στα ίχνη του Εσταυρωμένου» – π. Γεώργιος Σχοινάς

Κήρυγμα π. Γεωργίου Σχοινά στον Άγιο Γεώργιο Άλσους Προμπονά
Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου: Ἡ Ἀνοχή

Ὁμιλία του Μακαριστού Γέροντος (1927 – 2006) πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.Ι΄ Ματθαίου (Α΄ Κορ. 4, 9-16)– ημερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 28-08-94

Στο χωρίο· «Είπε ο Θεός στον Αβραάμ, “φύγε από την πατρίδα σου”, και περί θεωρίας

Φύγε από την πατρίδα σου και από τους συγγενείς σου και από το πατρικό σου σπίτι, και πήγαινε σε γη που θα σου δείξω, γη όπου ρέει μέλι και γάλα”(Γεν. 12, 1)

Ο Παράδεισος που αναφέρεται στη Γραφή είναι εικόνα του ανθρώπου

Όπως τα φαινόμενα είναι εικόνες που περιγράφουν τα αόρατα του ανθρώπου, παρόμοια είναι και ο ωραιότατος παράδεισος που φυτεύτηκε με σοφία από το Θεό στην Εδέμ κατά την ανατολή (Γεν. 2, 8)..

Ο ΚΡΥΦΟΣ «ΔΡΑΣΤΗΣ»

Όταν βράδυαζε, έπαιρνε το ραβδί του και ξεκινούσε για το σπίτι της παράλυτης. Σκούπιζε, καθάριζε, τακτοποιούσε το σπίτι, μαγείρευε και, όταν τελείωνε, επέστρεφε στο κελλί του έχοντας μαζί και τα άπλυτα ρούχα…

Τη 11η του αυτού μηνός μνήμη της Αγίας Ευανθίας της μάρτυρος.

Ο ηγεμόνας θεώρησε ότι σκοτώθηκε η σύζυγός του και ο γιος του και νομίζοντας ότι με μαγείες γκρεμίστηκε ο ναός, διέταξε και βασάνισαν τον Κορνήλιο και τον έριξαν στην φυλακή. Τότε του ενημέρωσαν ότι από τα ερείπια ακούγεται η φωνή της Ευανθίας και του γιου της που λένε: «Μέγας ο Θεός των Χριστιανών, που μας γλύτωσε από τέτοιο κίνδυνο, διά μέσου του δούλου του Κορνηλίου.

Ποιες ζημιές προξενούν στη σωτηρία τους εκείνοι, που αμαρτάνουν με την ελπίδα, ότι θα εξομολογηθούν και θα μετανοήσουν

Η πρώτη λοιπόν ζημιά, που προξενούν στον εαυτό τους εκείνοι που αμαρτάνουν με την ελπίδα της μετανοίας, είναι η ποσότητα και το μεγάλο πλήθος των αμαρτιών που κάνουν. Γιατί αυτοί, επειδή εξομολογούνται εύκολα…και έχουν και κάποια κατάνυξι… για αυτή την ευκολία λέω, και την ψεύτικη ελπίδα, πάλι οι ταλαίπωροι κατόπιν πέφτουν στα πάθη

Τη 9η του αυτού μηνός μνήμη των Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.

Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι οι γονείς της Θεομήτορος, οι οποίοι αξιώθηκαν να γεννήσουν τη Μητέρα του Θεού, για να πραγματοποιηθεί το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Ο ευσεβής Ιωακείμ καταγόταν από το βασιλικό γένος του Δαβίδ. Ομοίως και η σύζυγός του Άννα ήτο από την φυλή του Δαβίδ, ευγενέστατη κατά το σώμα και την ψυχή. Ο Ιωακείμ ως φιλόθεος και πλούσιος προσέφερε πάντοτε διπλά τα δώρα του στον Θεό.

Εκεί που κάνεις μετάνοιες, εκεί είναι τα ποδάρια του Χριστού

Έκανα μετάνοιες. Έρχεται ο λογισμός: «Εκεί που κάνεις μετάνοιες, εκεί είναι τα ποδάρια του Χριστού». Πέφτω και φιλώ το έδαφος εκεί που πάτησε ο Χριστός, το φιλώ και το ασπάζομαι το έδαφος όπου πάτησε ο Χριστός. Μά, μονάχα τους έρχονται, δεν τα προκαλείς εσύ, μονάχα τους έρχονται. Αυτή είναι η χάρις…

Νὰ ζοῦμε καὶ νὰ πορευώμαστε σταυρικά

Τὰ προεόρτια τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας, γεγονότος κορυφαίου γιὰ τὴν δική μας σωτηρία, ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως.

Σελίδες