Δημοσιεύσεις ετικέτας «Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου»

Φοβάμαι τη χαλάρωση που φέρνει η ελευθερία μετά τη νηστεία. Η ανθρώπινη φύση εύκολα παρασύρεται όταν τα πράγματα γίνονται άνετα. Θυμηθείτε τους Ιουδαίους: μόλις ελευθερώθηκαν από τη δουλεία της Αιγύπτου και έφαγαν και χόρτασαν, ξέχασαν τον Θεό και προσκύνησαν το χρυσό μοσχάρι. Όταν οι άνθρωποι περνούν καλά, συχνά ξεχνούν τον Ευεργέτη τους.

«Και ν’ αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις και τις γενεαλογίες και τις φιλονεικίες και τις διαμάχες για το νόμο, γιατί είναι ανωφελείς και μάταιες». Τι δηλαδή θέλουν οι γενεαλογίες;

Ἕνας νέος πλησιάζει τὸν Κύριο καὶ τὸν ρωτάει μὲ ἐνδιαφέρον: «τί ἀγαθὸν ποιήσω, ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;» (Ματθ., ιθ’ 16), ὅπως ἀκοῦμε στὸ Εὐαγγέλιο τῆς ΙΒ’ Κυριακῆς Ματθαίου (ιθ’ 16-24).

Τι έκανε λοιπόν ο μάντης, ο μεγάλος θεός των ειδωλολατρών;

Αλλά διατί δεν έμεινεν έγκυος πριν από την μνηστείαν; Το είπα και προηγουμένως: Δια να καλυφθή εκείνο που έγινε και δια να απαλλαγή η Παρθένος από κάθε πονηρόν υποψίαν.

«Από την συκιά να καταλάβετε την παραβολήν. Όταν ο κλάδος της γίνη πλέον απαλός και βλαστήσουν τα φύλ­λα, καταλαβαίνετε ότι πλησιάζει το θέρος. Έτσι και σεις, όταν ιδήτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι πλησίον, εις την πόρτα».

Δι’ αυτό δεν τους την αποκαλύπτει, δια να αγρυπνούν, δια να είναι πάντοτε έτοιμοι. Δι’ αυτό λέγει, όταν δεν θα περιμένετε, τότε θα έλθη, επειδή θέλει να ευρίσκωνται εις διαρκή αγωνίαν και πάντοτε εις την αρετήν…

 Έπειτα, αφού είπε αυτό, πρόσθεσε· «γιατί ένας είναι ο Θεός και ένας ο μεσίτης μεταξύ του Θεού και των ανθρώπων». Είπε, «για να γνωρίσουν την αλήθεια», για να δείξει ότι η οικουμένη δε βρίσκεται στην αλήθεια.

 Πιστέψτε με τώρα είναι μπροστά μας να υποστούμε χειρότερα από όσα έπαθε ο Παύλος. Τότε εκείνοι κτυπούσαν τον Παύλο με πέτρες. Τώρα μας κτυπούν με λόγια οδυνηρότερα και από πέτρες. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν

Νηστεύεις; Ἀπόδειξέ μου το διά μέσου τῶν ἴδιων τῶν ἔργων. Ποιά ἔργα ἐννοεῖ; Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις. Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του. Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις

Θα σου πάει καλά όλη η χρονιά, όχι αν μεθάς την πρώτη του μηνός, αλλά αν και την πρώτη του μηνός και κάθε μέρα κάνεις αυτά που αρέσουν στον Θεό. Διότι η ημέρα γίνεται κακή ή καλή όχι από τη δική της φύση, αφού δεν διαφέρει η μια μέρα από την άλλη, αλλά από τη δική μας επιμέλεια ή ραθυμία. 

Νὰ τῆς λές: ἀπὸ ὅλα τὴ δική σου ἀγάπη προτιμῶ καὶ τίποτε δὲν μοῦ εἶναι τόσο βασανιστικὸ ἡ δυσάρεστο, ὅσο τὸ νὰ βρεθῶ κάποτε σὲ διάσταση μαζί σου. Κι ἂν ὅλα χρειασθεῖ νὰ τὰ χάσω, κι ἂν γίνω φτωχότερος ἀπὸ τὸν Ἴρο, κι ἂν βρεθῶ στοὺς ἐσχάτους κινδύνους, ὁ,τιδήποτε κι ἂν πάθω, ὅλα μοῦ εἶναι ἀνεκτὰ καὶ ὑποφερτά, ὅσο ἐσὺ μοῦ εἶσαι καλά.