Η Σταύρωση του Χριστού στον Γολγοθά και ο σταυρικός Του θάνατος αποτελούν την αποκορύφωση του Θείου Δράματος. Του Πάθους του θεανθρώπου, από το οποίο προήλθε η σωτηρία του κόσμου.
Ἡ εσπερινὴ ἀκολουθία τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, μοιάζει μὲ πύλη ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν πιὸ κατανυκτικὴ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Τὴν Μεγάλη Ἐβδομάδα.
Υπό το πρίσμα της αιωνιότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, η ζωή και ο θάνατος αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αιώνια ζωή ή αιώνιος θάνατος. Οι νεκροί, μας υπενθυμίζουν τη φοβερή ώρα του θανάτου.
Ἡ περιγραφὴ τῆς κατάστασής του ἀπὸ τὸν πατέρα του εἶναι συγκλονιστική. Ἀναφέρει στὸν Χριστὸ ὅτι ἔχει «πνεῦμα ἄλαλον» (βουβὸ) καὶ ὅπου τὸν πιάσει, τὸν ρίχνει κάτω καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τὰ δόντια καὶ γίνεται ξερός.
Ο Σταυρός υπήρξε στη διαδρομή των αιώνων και είναι και σήμερα το καύχημα, η δύναμη και η ωραιότητα του έθνους μας. Με την δύναμή του πορεύθηκε ως τώρα. Με αυτήν συνέτριψε εχθρούς κραταιούς και ανέκτησε την ελευθερία του, ύστερα από 400 χρόνια μαύρης σκλαβιάς.
Eύσημη η πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής. Η ονομαζόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας. Διακηρύσσει τη νίκη της ορθής πίστης και λατρείας ενάντια στις κάθε είδους αιρέσεις και θρησκευτικές ετεροδιδασκαλίες, οι οποίες παρερμηνεύουν την Αλήθεια και Αποκάλυψη του Θεού και διαστρέφουν και νοθεύουν το αληθινό νόημα και περιεχόμενο του Ευαγγελίου.
Ἡ καταγωγή τῆς πρακτικῆς τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν, ὡς τύπου θρησκευτικῆς λατρείας, ἐντοπίζεται στίς εἰδωλολατρικές διδασκαλίες τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν.
Τι Πιστεύω για την Μακεδονία – Ο Φιλέλληνας απο το Βέλγιο
Μάθε λοιπόν, εσύ που πάντα ένοχα κρύβεσαι από τον λαό, που σε έβαλε να τον κυβερνάς, ότι τον Έλληνα, όσο και να τον πατήσεις κάτω και να τον λιώσεις,δεν θα καταφέρεις να τον φιμώσεις ποτέ! Τον Έλληνα, κάθε φορά που τον καλεί η ιστορία, δεν τον λυγίζει κανένα δάκρυ που εσύ θα του προκαλέσεις.
Η τελευταία ομιλία που διακόπηκε από τα δακρυγόνα
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ
Δύο (2) σημαντικές επιστολές προς τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου :
α) Δεκαοκτώ Πρέσβεις ε.τ. έστειλαν ανοικτή επιστολή προς τα μέλη της Βουλής εκφράζοντας τις βαθιές τους ανησυχίες για τις συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών όπου οδηγείται εσπευσμένα για κύρωση και
β)Ανοικτή επιστολή με την οποία αναλύουν τα γκρίζα σημεία της συμφωνίας για το «Μακεδονικό», στέλνουν 12 καθηγητές Πανεπιστημίου. Στην επιστολή οι πανεπιστημιακοί αναφέρονται στο όνομα «Βόρεια Μακεδονία», στα λάθη της ελληνικής διπλωματίας και στις αντιφάσεις της εξωτερικής πολιτικής
Ὡς μέλος τοῦ Δ.Σ. τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων σᾶς ἐνημερώνω ὅτι στὴν Γενική μας Συνέλευσι, ἀπεφασίσαμε νὰ ζητήσουμε ἀπὸ ἐσᾶς τοὺς δασκάλους τῶν παιδιῶν μας νὰ διδάσκετε μόνον ὅ,τι εἶναι ὀρθόδοξο ἀπὸ τὰ βιβλία (σὰν μιὰ πρώτη ἀντίδρασι).
31-12-2007 μ.χ. – Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος – “Σταθήτε Όλοι Όρθιοι στις Επάλξεις”
Παντελὴς Πάπιστας Μαρτυρολογίου Βορείου Ἠπείρου συνέχεια…. Τὸ μαρτυρολόγιο τῆς Βορείου Ἠπείρου εἶναι μακρὺ καὶ δὲν φαίνεται νὰ ἔχει […]
“Σας ενημερώνουμε ότι το παιδί σας απουσιάζει από το σχολείο”.
Η κυβερνητική σύζευξη της ριζοσπαστικής αριστεράς με την δεξιά, η οποία κυβερνά, με τον τρόπο που κυβερνά, τη χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έδειξε με τον πλέον προκλητικό τρόπο την εχθρότητα, την πλήρη περιφρόνηση και την αποστροφή της προς την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, που εκφράζει την πίστη της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού
Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε, «Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, για αυτό τι θα ακολουθήσει αργότερα.» «Ανοησίες», είπε το πρώτο.
Ανήμερα της Εθνικής μας Επετείου της 28ης Οκτωβρίου και σε ένα τόπο-σύμβολο για την Ελλάδα της αντίστασης κατά των Ιταλών, τους Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου, «έπεσε» εν έτει 2018 ένας σύγχρονος ήρωας χτυπημένος από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας!
Ἀνυποχώρητο τό Ὑπουργεῖο Παιδείας στήν ἀλλαγή τοῦ χαρακτῆρος τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν. Ἐπιμένει ὅλως παρανόμως, ἀντισυνταγματικῶς καί ἀντιθέτως πρός τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο νά ἐπιβάλει μέ κάθε τρόπο τά ἀπαράδεκτα νέα Θρησκευτικά.
Πῶς τολμοῦν ἀλήθεια οἱ κυβερνήτες μας νὰ χαρακτηρίζουν τὴν κατάπτυστη Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν «μεγάλη νίκη», ἐνῶ πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ ἐθνικὴ μειοδοσία; Προκαλεῖ θυμηδία καὶ ἀπέχθεια ἡ σημερινή μας θέση στὸ Σκοπιανὸ ζήτημα.
Φέτος καί ἡ κοινωνία πληγωμένη παρά ποτέ, σχεδόν «καμένη», ἀναζητᾶ τήν Παρουσία τῆς Παναγίας. Τήν ἐπικαλεῖται ἰδιαιτέρως, καί ἐκείνη θά κάνει αὐτό ποῦ ἔκανε καί κάνει πάντα, θά πλησιάσει ὡς «θρηνωδοῦσα», ὡς «παρηγορήτρια», ὡς «Γιάτρισσα», ὡς «ἡ πάντων χαρά», καί ὡς ἡ μόνη των ἀνθρώπων ἐλπίδα!
Χωρίς πίστη στό Θεό, δέν θεμελιώνεται πίστη σέ πατρίδα, σέ ἠθική καί ἄλλα ἰδανικά. Ἡ ἀθεΐα ὁδηγεῖ στήν αὐτοθέωση τοῦ ἀνθρώπου καί ἐμφανίζει τό σκληρό πρόσωπό της πρός τούς ἄλλους.
Πρίν ἀπό 25 χρόνια περίπου ἡ γιόγκα ἦταν ἄγνωστη στήν Ἑλλάδα. Σήμερα διαφημίζεται παντοῦ. Ἐφημερίδες, περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας καί πολλά βιβλία προσπαθοῦν νά τήν «περάσουν» στόν κόσμο, ἐνῶ ὑπάρχουν καί πολλές σχετικές ὀργανώσεις καί σχολές.
Τό ἴδιο πανάρχαιο ψέμα: «Μήν εἶστε ἀπόλυτοι! Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι παιδιά τοῦ ἴδιου Θεοῦ εἶναι. Καί οἱ θρησκεῖες τους δέν εἶναι παρά διαφορετικοί δρόμοι πού ὁδηγοῦν στόν ἴδιο Θεό».
Σ’ αυτὸ διατηρεῖται ἀναλλοίωτη ἡ ὀρθόδοξη μοναστικὴ βυζαντινὴ παράδοση ἀπὸ τὸν δέκατο αἰώνα μετὰ Χριστὸν ὡς τὶς μέρες μας. Δηλαδὴ πάνω ἀπὸ χίλια χρόνια!
Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου.
Τὸ Ὑπουργεῖο προέβη στὴν ἀπάλειψη ἀπὸ τὸν νέο Ὀργανισμό του τῆς φράσης ποὺ κάνει λόγο γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν μαθητῶν. Διατήρησε μόνον αὐτὴ ποὺ ἀναφέρεται, στὴν καλλιέργεια τῆς ἐθνικῆς τους συνείδησης.
Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ΄21 έγινε “γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία”. “Πρώτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ὕστερα ὑπὲρ Πατρίδος”, πήραμε τὰ ὅπλα. Ἦταν ἑλληνορθόδοξη Ἐπανάσταση.
Όλα όσα αναφέρονται για το πρόσωπο του δήθεν αγίου Βαλεντίνου βασίζονται σε έναν « θρύλο». Για το βίο του Βαλεντίνου ελάχιστες είναι οι πληροφορίες και αυτές είναι συγκεχυμένες. Δεν έχει ποτέ διευκρινισθεί αν πρόκειται για ένα ή δύο πρόσωπα με το ίδιο όνομα.
Ἐάν χαρισθεῖ τό ὄνομα, τό ἑπόμενο βῆμα θά εἶναι νά διεκδικηθοῦν καί ἐδάφη, γιά τά ὁποῖα κάποιοι θά ἀγωνίζονται στήν ἀρχή μέ τόν γνωστό τρόπο τοῦ φαβιανισμοῦ καί ἐφ΄ ὅσον ἐπιτύχουν μέ τόν τρόπο αὐτό τήν παράλυση τῆς Ἑλλάδος, θά ἐπιχειρηθεῖ καί κατά μέτωπον ἐπίθεση.
Ἕνα ἀπό τά πιό παρεξηγημένα ζητήματα στήν Ἑλλάδα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς, εἶναι ὁ χαρακτηρισμός των συχνῶν παρεμβάσεων τῆς Ἐκκλησίας σέ θέματα τῆς τρέχουσας πολιτικῆς ἐπικαιρότητας. Αὐτό εἶναι πιό ἐμφανές στήν σημερινή πολιτική συγκυρία …
Ἡ ἐκ μέρους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας κατανόηση τοῦ ἑτεροδόξου βαπτίσματος πηγάζει καί καθορίζεται ἀπό τήν ἐπίγνωση τῆς ὕπαρξής της ὡς τῆς «μιᾶς, ἁγίας, καθολικῆς καί ἀποστολικῆς ἐκκλησίας», πού ἀποκλειστικά τελεῖ τό ἕνα βάπτισμα στόν θάνατο καί στήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.