Αναρωτιόμαστε συνήθως οι άνθρωποι, γιατί να έχουμε τόσα βάσανα στη ζωή μας, γιατί να σηκώνουμε συνέχεια σταυρούς. Και απευθύνουμε αυτό το «γιατί» προς τον Θεό με παράπονο, πολλές φορές και με πικρό γογγυσμό…Σταυρούς μας φορτώνει η αμαρτία, γιατί μας χωρίζει από τον Θεό. Βαδίζοντας όμως αντίστροφα, προσεγγίζοντας τον Θεό, σηκώνουμε όλα τα φορτία μας ευκολότερα.
Η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών αποκαλείται και Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, διότι η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει για προσκύνηση τον Τίμιο Σταυρό για τον αγιασμό ημών των πιστών και την ενδυνάμωσή μας στον προσωπικό μας αγώνα αυτή την ιερή περίοδο.
π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου: Ἡ Παιδεία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ (β΄ ἔκδοσις)
ο Σταυρός για τους μουσουλμάνους αποτελεί «μύθευμα» του Χριστιανισμού και αποκρουστικό σύμβολο, το οποίο όχι απλά τον απεχθάνονται, αλλά και τον πολεμούν και τον βεβηλώνουν. Αναφέρεται πως κατά την άλωση της Πόλης (1453), η αφαίρεση του Σταυρού από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας υπήρξε προϋπόθεση για να εισέλθει ο Πορθητής…
Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312 μ.Χ., ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη, παρά τον Τίβερη ποταμό. Οι ιστορικοί της εποχής αναφέρουν ότι ο αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, μέρα μεσημέρι, το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του.
«Η άρση του Σταυρού» – π. Γεώργιος Σχοινάς
Στο μέσον της Σαρακοστής ο Σταυρός του Κυρίου προτίθεται εις προσκύνησιν (Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως). Ο Σταυρός παραπέμπει πάντα στη σταυρική θυσία του Χριστού, στην αγαπητική κίνηση του Θεού για την ανακαίνιση του εκπεσόντος ανθρώπου.
Ἡ ἀποκρυφιστική περί φυλακτῶν ἀντίληψη σέ συνδυασμό μέ τίς δεισιδαιμονίες καί τίς προκαταλήψεις ἀνήκουν σʼ αὐτά πού, σύν τοῖς ἄλλοις, ὁ πιστός ἀποτάχθηκε ὡς ἔργα καί λατρεία τοῦ διαβόλου τήν ἱερή στιγμή τοῦ ἁγίου βαπτίσματός του. Ὁ χριστιανός γεύεται τόν πλοῦτο καί τήν εὐλογία τῆς ἐλευθερίας, πού τοῦ δώρησε ὁ Χριστός…
Στις 28 Νοεμβρίου του 1873, η κοινότητα Μαριών της Θάσου συνέταξε επιστολή που ακολούθως απέστειλε προς την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους, η οποία είχε μετόχι στην κοινότητα και πληροφορεί τον ηγούμενο της Μονής, πως για διάστημα έξι μηνών υπάρχει στην περιοχή τους “ισχυρός λοιμός”. Η μεταδοτική αρρώστια πανούκλα.
Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.
Ὁ Ἰσραὴλ ὑπῆρξε λαὸς ἀπειθὴς καὶ σκληροτράχηλος. Ἡ σχέση του μὲ τὸν Θεὸ ἦταν διαρκῶς μεταβαλλόμενη. Παρὰ τὰ θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ συνόδευσαν τὴν ἀπελευθέρωσή του ἀπ’ τὴ δουλεία τῆς Αἰγύπτου, ἡ ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὸν Θεὸ δὲν ἦταν καθόλου δεδομένη. Μὲ τὸ πρῶτο ἐμπόδιο ἡ στάση του ἄλλαζε. Πολὺ εὔκολα ἐπαναστατοῦσε καὶ γόγγυζε.
Πριν λίγες ημέρες μεταφέρθηκε στο κτίριο του Πενταγώνου στη Μεσογείων, ο Θαυματουργός Τίμιος Σταυρός, από τον Ιερό Ναό Αγίων Ισιδώρων Λυκαβητού. Πολιτική, Στρατιωτική ηγεσία και στελέχη, με πρώτο τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Παναγιωτόπουλο, προσκύνησαν και έλαβαν τη χάρη του κορυφαίου συμβόλου του Χριστιανισμού, στη θήκη του οποίου υπάρχει αυθεντικό τεμάχιο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας
Ο Σταυρός υπήρξε στη διαδρομή των αιώνων και είναι και σήμερα το καύχημα, η δύναμη και η ωραιότητα του έθνους μας. Με την δύναμή του πορεύθηκε ως τώρα. Με αυτήν συνέτριψε εχθρούς κραταιούς και ανέκτησε την ελευθερία του, ύστερα από 400 χρόνια μαύρης σκλαβιάς.