Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες: ι΄. Νηστευτής , ια΄. Προλέγει γιά τήν ὑγεία τοῦ πρωθυπουργοῦ

20 Μαρτίου 2026 σε ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ, Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ - ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ, ΠΑΤΕΡΙΚΑ

ι΄. Νηστευτής

     Μαρ­τυ­ρί­α π. Παύ­λου Τσου­κνί­δα: «Μί­α μέ­ρα, στήν τρά­πε­ζα τῆς Μο­νῆς, ἀ­φοῦ εὐ­λό­γη­σε ὁ Γέ­ρον­τας καί ἀρ­χί­σα­με νά τρῶ­με, ἐ­κεῖ­νος ὅ­λο ἔ­κα­νε πώς ἔ­τρω­γε, μά τί­πο­τα δέν ἔ­τρω­γε· ὅ­λο ἀ­να­κά­τευ­ε τό φα­γη­τό στό πι­άτο του. Στήν οὐ­σί­α, ἔτ­σι  πού τόν κοι­τοῦ­σα μέ­χρι τό τέ­λος πού εὐ­λό­γη­σε τά πε­ρισ­σεύ­μα­τα, ζή­τη­μα εἶ­ναι νά πῆ­ρε δύο­ τρεῖς πι­ρου­νι­ές φα­γη­τό. Αὐ­τό συ­νέ­βαι­νε ὅ­σες φο­ρές κι ἂν τόν  εἶ­δα νά τρώ­η. Ἦταν πο­λύ ἀ­δύ­να­τος· μό­νο τά ρασάκι­α του καί ἡ γε­νει­ά­δα του ἔ­δει­χναν ὅ­τι κά­τω ἀπ᾽ αὐ­τά ὑ­πάρ­χει ὁ Γέ­ρον­τας!».

ια΄. Προλέγει γιά τήν ὑγεία τοῦ πρωθυπουργοῦ

     Μαρ­τυ­ρί­α π. Παύ­λου Τσου­κνί­δα: «Ἕ­να πρω­ϊ­νό κα­τά τίς δέ­κα ἡ ὥ­ρα πε­ρί­που, ἦρθαν δύ­ο λε­ω­φο­ρεῖ­α προ­σκυ­νη­τές καί, ὁ Γέ­ρον­τας γι­ά νά τούς εὐ­χα­ρι­στή­ση, ἔ­κα­νε δέ­η­ση καί τούς σταύ­ρω­σε μέ τήν Κά­ρα τοῦ ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ καί ἀ­σπά­στη­καν τά ἅ­για Λείψα­να τῆς Μο­νῆς. Με­τά τούς πα­ρέ­θε­σε κέ­ρα­σμα καί ἄ­νοι­ξε πνευ­μα­τι­κή συ­ζή­τη­ση μα­ζί τους. Μί­α κυ­ρί­α τοῦ εἶ­πε:

— Γέ­ρον­τα, θά πε­θά­νη ὁ Ἀν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου;

— Ὄ­χι, δέν θά πε­θά­νη, τῆς ἀ­παν­τᾶ ὁ Γέ­ρον­τας,  γι­α­τί θά τόν χρει­α­στῆ ἡ πα­τρί­δα γι­ά ἕ­να Ἐ­θνι­κό θέμα· τό εἶ­πα καί στό παι­δί του τόν Γι­ῶρ­γο.

»Ὁ τό­τε Πρω­θυ­πουρ­γός Ἀν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου ἦ­ταν ἄρ­ρω­στος ἀ­π᾽ τήν καρ­διά του καί ὁ Γέ­ροντας συ­νέ­χι­σε νά ἀ­φη­γῆ­ται μπρο­στά σέ ὅ­λους τό πα­ρα­κά­τω γε­γο­νός πού ἔ­ζη­σε ὁ ἴ­διος: “Πρό και­ροῦ ἤμουν καί ἐ­γώ πο­λύ ἄρ­ρω­στος ἀ­π᾽ τήν καρ­διά μου. Παρα­κά­λε­σα τούς Ὁ­σί­ους μου, τόν ἅ­γιο Δαυ­ΐδ καί τόν ἅγιο Ἰ­ω­άν­νη τόν Ρῶσ­σο, νά μήν πά­ω στά Νο­σο­κο­μεῖ­α, νά μέ βο­η­θή­σουν νά κα­λυ­τε­ρεύ­ση ἡ ὑ­γεί­α μου καί νά μήν πά­ω στούς για­τρούς. Ὅ­μως οἱ Ἅ­γιοι ἐ­πέ­με­ναν νά πά­ω. Τί νά κά­νω, ἔ­κα­να ὑ­πα­κο­ή στούς Ἁ­γί­ους καί μέ πῆ­γαν στό Γε­νι­κό Λα­ϊ­κό στήν Ἀ­θή­να, μέ βά­λα­νε σέ δω­μά­τιο καί ἄρ­χι­σε ἡ θε­ρα­πεί­α. Σέ κά­να δύ­ο τρεῖς μέ­ρες ἔ­φε­ραν τόν Ἀν­δρέ­α τόν Παπαν­δρέ­ου, τόν Πρω­θυ­πουρ­γό, καί, ἐ­πει­δή δέν εἶ­χε θέση (στήν ἐν­τα­τι­κή), βγά­λα­νε ἐ­μέ­να σέ ἕ­να ράν­τσο στό δι­ά­δρο­μο καί βά­λα­νε αὐ­τόν στή θέ­ση μου. Νά, ἐ­κεῖ μέ πλη­σί­α­σε ἡ γυ­ναῖ­κα του, ἡ Δή­μη­τρα, καί ὁ γυι­ός του, ὁ Γι­ῶρ­γος, καί τούς εἶ­πα νά μήν φο­βοῦν­ται, θά ζή­ση ὁ Ἀν­δρέ­ας, ὅ­πως καί ἔ­ζη­σε”».

Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ από το Βιβλίο “Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ   ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ” της σειράς ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΙΩΜΑ  4ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ «ΕΝΩΜΕΝΗ  ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» σελ. 140-141