Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη
Τὸ ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἀκμὴ
Δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη, δηλαδὴ ὥς αὐτὴν τὴν ὥρα. Ὅσο καὶ νὰ φαίνεται ἀπίστευτο, τὸ ἐπίρρημα «ἀκόμη» προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀκμή! Τὸ «ἀκόμη» πλάστηκε στὴν μεσαιωνικὴ περίοδο ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο ἐπίρρημα «ἀκμήν» (μόλις πού). Ὁ Κύριος λέει στοὺς μαθητές Του: «Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;» (Ματθ. 15, 16). Ἀκόμα καὶ ἐσεῖς δὲν καταλαβαίνετε;. Τὸ ἐπίρρημα «ἀκμὴν» σχηματίστηκε ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸ «ἀκμή» (αἰχμή). Μεταφορικὰ ἡ ἀκμὴ δήλωνε τὸ ὕψιστο σημεῖο ποὺ θεωρεῖται τὸ πλέον κατάλληλο.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ