Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη
Γιῶργος Σεφέρης, Τελευταῖος Σταθμός
«Ψυχὲς μαραγκιασμένες ἀπὸ δημόσιες ἁμαρτίες,
καθένας κι ἕνα ἀξίωμα σὰν τὸ πουλὶ μὲς στὸ κλουβί του.
Τὸ βροχερὸ φθινόπωρο σ’ αὐτὴ τὴ γούβα
κακοφορμίζει τὴν πληγὴ τοῦ καθενός μας
ἢ αὐτὸ ποὺ θά ’λεγες ἀλλιῶς, νέμεση μοῖρα
ἢ μονάχα κακὲς συνήθειες, δόλο καὶ ἀπάτη,
ἢ ἀκόμη ἰδιοτέλεια νὰ καρπωθεῖς τὸ αἷμα τῶν ἄλλων […]
τὴ σκέψη τοῦ ἀνθρώπου σὰν κατάντησε κι αὐτὸς πραμάτεια
δοκίμασε νὰ τὴν ἀλλάξεις, δὲν μπορεῖς […]
Καιρὸς τοῦ σπείρειν, καιρὸς τοῦ θερίζειν».
κακοφορμίζω: λέγεται γιὰ παθογόνο κατάσταση: προκαλῶ φλεγμονὴ σὲ μιὰ πληγὴ, π.χ. οἱ μολύνσεις κακοφόρμισαν τὴν πληγή του.
νέμεση: 1) Ἡ δικαιοσύνη, ἡ θεία δίκη: Μπορεῖ νὰ ξέφυγε ἀπὸ τὴν τσιμπίδα τοῦ νόμου, ἀλλὰ εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ νέμεση θὰ τὸν τιμωρήσῃ.
2) Νέμεσις: Ἀρχαία ἑλληνικὴ θεότητα, προσωποποίηση τῆς θεϊκῆς δικαιοσύνης, ποὺ τιμωροῦσε τὴν ὕβρι καὶ τὰ εἰδεχθῆ ἐγκλήματα.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ