Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες: μα΄. Δι­ά­βα­σε τήν σκέ­ψη της, μβ΄. Ὅ­λα τά ἔβλεπε

12 Νοεμβρίου 2026 σε ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ, Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ - ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ, ΠΑΤΕΡΙΚΑ

μα΄. Δι­ά­βα­σε τήν σκέ­ψη της

     Μαρ­τυ­ρί­α κυρίας Μα­ρί­ας Φού­κα–Ρουμ­πά­νη: «Μία φο­ρά πού πή­γαι­να στό Μο­να­στή­ρι τοῦ Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ, μί­α φί­λη μου μοῦ ἔ­λε­γε τά ἑ­ξῆς: “Πη­γαί­νον­τας στό Μο­να­στή­ρι, σκέφ­τη­κα κά­τι νά ἀ­γο­ρά­σω ἀ­πό τήν Λί­μνη Εὐ­βοί­ας. Νά μήν ἀ­γο­ρά­σω κα­φέ καί ζά­χα­ρη πού συ­νή­θως πᾶ­νε οἱ περισ­σό­τε­ροι ἄν­θρω­ποι ἤ γλυ­κά, ν᾽ ἀ­γο­ρά­σω κά­τι ἄλ­λο. Ἀ­γό­ρα­σα, λοι­πόν, μί­α τσάν­τα μέ στα­φύ­λι­α. Σκέφ­τη­κα ὅ­τι κα­νείς δέν θά εἶ­χε πά­ει στα­φύ­λι­α στό Μο­να­στή­ρι. Ὅ­ταν λοι­πόν ἔφ­τα­σα στό Μο­να­στή­ρι, μπαίνω στήν τρα­πε­ζα­ρί­α γι­ά νά ἀ­φή­σω τήν τσάν­τα μέ τά στα­φύ­λια. Τήν ὥ­ρα ἐ­κεί­νη μέ­σα στήν τρα­πε­ζα­ρί­α ἦ­ταν ὁ π. Ἰ­ά­κω­βος μέ ἄλ­λους προ­σκυ­νη­τές καί ἔ­τρω­γαν. Τά ἔ­χα­σα, για­τί πά­νω στήν τρα­πε­ζα­ρί­α ἦ­ταν ἕ­νας σω­ρός στα­φύ­λια πού εἶ­χαν φέ­ρει καί ἄλ­λοι προ­σκυ­νη­τές. Τό­τε σκέ­φτη­κα πό­σο με­γά­λο λά­θος ἔ­κα­να πού ἀ­γό­ρα­σα στα­φύ­λια! Τήν σκέ­ψη μου αὐ­τή τήν δι­ά­βα­σε ὁ π. Ἰ­ά­κω­βος, ὁ ὁ­ποῖ­ος γύ­ρι­σε πρός τούς ἄλ­λους καί εἶ­πε: “Μερικοί ἄν­θρω­ποι ἔρ­χον­ται ἐ­δῶ στό Μο­να­στή­ρι καί φέρ­νουν κά­τι, π.χ. στα­φύ­λια! καί στε­νο­χω­ροῦν­ται, για­τί πρίν ἀ­πό αὐτούς ἔ­φε­ραν καί ἄλ­λοι στα­φύ­λια! Ἀλ­λά ὅ­σα στα­φύ­λια καί νά φέρ­νουν μᾶς χρει­ά­ζον­ται, δι­ό­τι ἀ­πό ἐδῶ περ­νά­ει πο­λύς κό­σμος κα­θη­με­ρι­νά καί χρει­άζον­ται γι­ά νά τούς φι­λεύ­ω­με. Τί­πο­τα δέν πά­ει χα­μέ­νο””.

­»Ἔ­τσι ἡ φί­λη μου πῆ­ρε τήν ἀ­πάν­τη­σή της ἀ­πό τόν Γέ­ρον­τα, ὅ­τι ἄ­δι­κα στε­νο­χω­ρέ­θη­κε. Τό ἀ­ξι­ο­ση­μεί­ω­το εἶ­ναι ὅ­τι ἡ φί­λη μου κρα­τοῦ­σε τήν τσάν­τα μέ τά στα­φύ­λια κλει­στή. Δέν τήν ἄ­νοι­ξε καί κα­νέ­νας δέν γνώ­ρι­ζε τό πε­ρι­ε­χό­με­νο τῆς τσάν­τας. Μό­νον ὁ π. Ἰ­ά­κω­βος μέ τό χά­ρι­σμα πού εἶ­χε, εἶ­δε τό πε­ρι­ε­χό­με­νο τῆς τσάν­τας καί δι­ά­βα­σε τήν σκέ­ψη τῆς φί­λης μου».

μβ΄. Ὅ­λα τά ἔβλεπε

     Μαρ­τυ­ρί­α κυρίας Μα­ρί­ας Φού­κα–Ρουμ­πά­νη: «Μία κυ­ρί­α εἶχε ἕ­να παι­δά­κι μι­κρό, πού τοῦ ἄρε­σε συ­νεχῶς νά ψάλ­λη καί νά λέ­η τήν λέ­ξη ”ἀλληλούϊα”. Ὅ­ταν κά­πο­τε πῆ­γε στήν Ἱ­ε­ρά Μο­νή τοῦ Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ καί τήν εἶ­δε ὁ π. Ἰ­ά­κω­βος, πού τήν ἔ­βλε­πε καί αὐ­τός γι­ά πρώ­τη φο­ρά καί αὐ­τή γι­ά πρώ­τη φο­ρά, τῆς εἶ­πε: “Τί κά­νει, τό παι­δά­κι σου; Τί χα­ρι­τω­μέ­να πού ψάλ­λει τό ”ἀλληλούϊα, ἀλ­λη­λού­ϊ­α!””. Ἡ κυ­ρί­α τά ᾽χα­σε μέ τό χά­ρι­σμα τοῦ Γέ­ρον­τα πού ὅ­λα τά ἔ­βλε­πε!».

Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ από το Βιβλίο “Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ   ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ” της σειράς ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΙΩΜΑ  4 ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ «ΕΝΩΜΕΝΗ  ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» σελ. 194-196