Το παρακάτω ποίημα αποτελεί μια (ελεύθερη) ποιητική προσέγγιση των πεπραγμένων της ελίτ που νομίζουν ότι κυβερνούν τον κόσμο. Λέω νομίζουν, γιατί στην πραγματικότητα, ο Θεός είναι αυτός που ελέγχει τα πάντα και όποιος προσπαθεί να Τον πολεμήσει, συντρίβεται. Αναφέρεται δε, σε κάθε «άρχοντα» με πολιτική, ιατρική, κοινωνική ή άλλη θέση που καταχράζεται..
Είναι εντυπωσιακό αλλά και άκρως ανησυχητικό πόσο ορολογικά ευθυγραμμισμένοι είναι οι εγχώριοι αλλά και παγκόσμιοι βραχίονες της Νέας Τάξης Πραγμάτων, οι οποίοι αναμασούν τις ίδιες λέξεις-κλειδιά