Στις στήλες της εφημερίδας Παμπροσφυγική, το 1926, αναφέρονται κάποιες πληροφορίες για πρόσωπα που κατακρατούσαν Τούρκοι… Άλλο ένα δράμα του ξεριζωμού, πολλές φορές χειρότερο και οδυνηρότερο του θανάτου ή της άγνοιας και της σιωπής…
Η γενοκτονία των Ποντίων, συν τοις άλλοις ανέδειξαν και το ψυχικό μεγαλείο των Ελλήνων του Πόντου. Ιδού δείγματα από τις ακολουθούσες επιστολές, τις λίαν συγκινητικές.
Η δραματική περίπτωση της Ποντιοπούλας Παρθένας, που χάθηκε στους διωγμούς το 1920 και βρέθηκε ως Αϊσέ, μετά από 60 χρόνια!
Η σημερινή μέρα, για τους Τούρκους είναι μεγάλη γιορτή και για τους Έλληνες του Πόντου η αρχή της μεγάλης τραγωδίας, με νέους πιο σκληρούς διωγμούς και μαρτυρίων κατά των Ελληνοποντίων, με εξορίες, βιασμούς παρθένων, σφαγές και εκτελέσεις. Γενοκτονία!
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
Ἂν σήμερα εἴμαστε ἐλεύθεροι καὶ Ἕλληνες, αὐτὸ τὸ ὀφείλουμε στὴν Ἀνάσταση, διότι ἀπὸ ποῦ ἀλλοῦ θὰ ἀντλοῦσαν δύναμη οἱ Νεομάρτυρες γιὰ νὰ δώσουν κατὰ χιλιάδες τὸ αἵμα τους, διατηρῶντας ζωντανὸ τὸ Ρωμέικο; Ἀποδεικνύεται, ἔτσι, τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Αὐτὸ τὸ Ρωμέικο, ἡ γλυκιὰ Ρωμιοσύνη… πόσα ἔχει ὑποφέρει. Χτυπήματα ἀπὸ δυτικά, ἀπὸ ἀνατολικά, ἀπὸ βόρεια. Συνεχῶς χτυπήματα, συνεχῶς Σταύρωση, ἐξωτερικὴ καὶ ἐσωτερική, Σταύρωση, ἀλλὰ καὶ Ἀνάσταση……
«Οικογένεια… “Δίχως λουλούδια και παιδιά, ποια θα ‘χε ο κόσμος ομορφιά;”»! Σεζόν 3η – Επεισόδιο 35ο: «Ο θρυλικός Πόντος».
Σήμερα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και οι πιο σκληροί λύγισαν στο θέαμα των δυο μελών της προεδρικής φρουράς που φορώντας την Ζίπκα, την παραδοσιακή στολή του Πόντου, στάθηκαν δίπλα στους εύζωνες και μαζί τους έκαναν την αλλαγή φρουράς τιμώντας την 19η Μαΐου, 101 χρόνια μετά την μαύρη μέρα.