Υπήρξε συνεπής ορθόδοξος και στηλίτευε την αίρεση. Με σαφή λόγο απόδειξε την αίρεση του παπισμού και του προτεσταντισμού, ως απόλυτο εκφυλισμό της σώζουσας Ορθοδοξίας. Ιδιαίτερα επικριτικός υπήρξε για την σύγχρονη μάστιγα του Οικουμενισμού, τον οποίο χαρακτήρισε ως «παναίρεση».
Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.
Η “Νέα Εποχή” αυτοδιαφημίζεται ως εποχή αρμονικής συμβίωσης των θρησκειών και υπέρβασης των προβλημάτων και στο θρησκευτικό πεδίο… Όλες οι θρησκείες αλλά και αυτά τα παραθρησκευτικά μορφώματα, σύμφωνα με τη νεοεποχίτικη αντίληψη, είναι ισότιμοι τρόποι προσέγγισης και δρόμοι εναλλακτικής πρόσβασης προς το Θεό, που βεβαίως δεν είναι ο Τριαδικός Θεός της εν Χριστώ θείας Αποκαλύψεως.
Το Γραφείο μας, στα 13 χρόνια της λειτουργίας του, μεταξύ των εκατοντάδων ανακοινώσεών του, συνέταξε και δημοσίευσε μια πληθώρα ανακοινώσεων και για το Οικουμενισμό, έχοντας την βεβαιότητα, μέσα από ενδελεχείς έρευνές μας και πάνω απ’ όλα τις γνώμες συγχρόνων αγίων, ευλαβών γερόντων και σύγχρονων επιφανών εκκλησιαστικών προσωπικοτήτων, ότι είναι αίρεση, παναίρεση…
Τι είναι οι ανθρώπινες νίκες; Τίποτε. Όλες οι ανθρώπινες νίκες, αν δεν νικούν τον θάνατο, είναι ήττες. Τι είναι όλες οι νίκες, τις οποίες πολλοί βασιλιάδες και ισχυροί αυτού του κόσμου, επέτυχαν και επιτυγχάνουν;
Κήρυγμα π. Γεωργίου Σχοινά στην Αγρυπνία του Αγίου στον Άγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάδη
Εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις. Η ουσία της πτώσεως εις την αμαρτίαν είναι πάντοτε η ίδια.
Εἶναι ἀναρίθμητοι οἱ πρόδρομοι, οἱ ὁμολογητὲς καὶ οἱ πιστοὶ τοῦ Ἀντιχρίστου στὸν ἀνθρώπινο κόσμο ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. «Πᾶν πνεῦμα»· καὶ πνεῦμα μπορεῖ νὰ εἶναι εἴτε προσωπικότητα, εἴτε διδασκαλία, εἴτε ἰδέα, εἴτε σκέψη, εἴτε ἄνθρωπος. Καὶ κάθε προσωπικότητα, διδασκαλία, ἰδέα, σκέψη, ἄνθρωπος, ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι Θεὸς καὶ Σωτήρας, ἐνσαρκωθεὶς Θεὸς καὶ Θεάνθρωπος, προέρχεται ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο, εἶναι τοῦ Ἀντιχρίστου
Μόνο Αὐτὸς ὁ Γλυκύτατος Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ θεία ἀγάπη καὶ στοργὴ γλυκαίνει τὸ πικρὸ μυστήριο τοῦ ἀνθρώπινου ὄντος, γεμίζοντάς το μὲ τὸν ἑαυτὸ Του καὶ τὴ δικὴ Του ζωὴ καὶ ἀπεραντοσύνη. Ποῦ εἶναι τὸ κέντρο τοῦ ἀνθρώπινου ὄντος; Στὸν Ἀναστάντα καὶ Ἀναληφθέντα Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ «τὸν καθήμενον ἐν δεξιὰ τοῦ Θεοῦ» (Κόλ. 3,1).
η Ανάσταση είναι αυτή, που απολύτρωσε τον άνθρωπο από την φθορά, καθότι, όπως ο θάνατος εγκεντρίσθηκε στη φύση μας διά της ανυπακοής και της αμαρτίας των Πρωτοπλάστων, έτσι και με την έγερση του Χριστού εγκεντρίζεται μέσα μας η αιώνια Ζωή που μας προσφέρει ο Θεάνθρωπος…
Η αθανασία του ανθρώπου ξεκινά από τη σύλληψή του μέσα στην κοιλία της μητέρας του.
Και πότε αρχίζει ο παράδεισος και η κόλαση του ανθρώπου;
Διότι η νηστεία, η νηστεία μαζί με την προσευχή, είναι δύναμη που νικά τα πάντα. Ένας θαυμάσιος ύμνος της Μ. Τεσσαρακοστής λέει: «ακολουθήσωμεν τω διά νηστείας ημίν, την κατά του διαβόλου νίκην υποδείξαντι, Σωτήρι των ψυχών ημών». Με τη νηστεία μας έδειξε τη νίκη κατά του διαβόλου… Δεν υπάρχει άλλο όπλο, δεν υπάρχει άλλο μέσον.
Όταν η γη σε συνθλίβει με την κόλαση της, τρέξε στον ναό, μπες μέσα και να, είσαι μέσα στον παράδεισο.