Δημοσιεύσεις ετικέτας «Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ»

Ὀχυρό Λίσσε

Στὶς 6 Ἀπριλίου 1941 ξεκίνησε ἡ “Μάχη τῶν Ὀχυρῶν” μὲ τὶς κατὰ πολὺ ὑπέρτερες συνασπισμένες Γερμανικὲς καὶ Βουλγαρικὲς δυνάμεις νὰ προσβάλλουν τὸ Ὀχυρό. Τὸ πεῖσμα καὶ ἡ ἀπαράμιλλη γενναιότητα ἐπέφεραν στοὺς εἰσβολεῖς καὶ κυρίως στοὺς Γερμανοὺς μεγάλες ἀπώλειες.

9 Μαρτίου 1941 – Ὕψωμα 731: Οἱ νέες Θερμοπύλες τοῦ 1940 πού δέν ἔπεσαν

Ὁ Μουσολίνι ζηλεύοντας τίς ἀρχικές νίκες τῶν Γερμανῶν στήν Εὐρώπη, θέλησε καί αὐτός νά δείξει τό μέγεθος τῶν Ἰταλικῶν Ἐνόπλων δυνάμεων, ρίχνοντάς τους ἐναντίον ἑνός μικροῦ καί εὔκολου ἀντιπάλου ὅπως ὑπολόγιζε.

9 Δεκεμβρίου 1940 – Οἱ Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες ἄνοιξαν τίς ἀγκαλιές τους καί ὑποδέχτηκαν στοργικά τόν ἑλληνικό στρατό

Μ’ όλο που τότε ήμουν 7 χρονών, θυμούμαι καλά. « Ξύπνα – μου είπε η μάνα μου – ήρθε ο ελληνικός στρατός». Οι αδελφές μου, η Κλεοπάτρα και η Όλγα, έβαζαν την ελληνική σημαία στο παράθυρο του νοντά.

Η Μάχη της Γκραμπάλας, 16-18 Νοεμβρίου 1940

Στις 2 Νοεμβρίου και από τις 09:00 σμήνη ιταλικών αεροσκαφών σε διαδοχικά κύματα άρχισαν να βομβαρδίζουν τον Τομέα Νεγράδων και ιδιαίτερα τη Γκραμπάλα, το Καλπάκι, τη Μονή Βελάς, το αεροδρόμιο Ιωαννίνων και τη γέφυρα Μαζαράκη, χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα.

Μαρίνος Μητραλέξης : Ο χειριστής-θρύλος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας

Στις 2 Νοεμβρίου 1940, ενεργώντας με παραδειγματική αυταπάρνηση και προβαίνοντας σε μια πράξη αυτοθυσίας, ο υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης, μετά την εξάντληση των πυρομαχικών του, προέβη σε εμβολισμό του αντιπάλου, κρούοντας με την έλικα του αεροσκάφους του το ουραίο πηδάλιο ενός ιταλικού βομβαρδιστικού.

Σχης (ΜΧ) Παναγιώτης Σπυρόπουλος: Ἡ Μάχη στό Ὕψωμα 731 – Οἱ Θερμοπύλες τῆς Ἠπείρου [9 – 24 Μαρτίου 1941]

Πολεμιστές τῆς ‘Ι Μεραρχίας. Πρό τοῦ ἀκαμάτου ἡρωισμοῦ σᾶς ἐθραύσθησαν ἀπό τῆς χθές ἀπασαι αἳ ἀπεγνωσμέναι ἐχθρικαί προσπάθειαι. Πρό τῶν χαλυβδίνων γραμμῶν σᾶς συνετρίβησαν κατά τό διήμερον διάστημα τρεῖς νωπαί ἐχθρικαί Μεραρχίαι. Εἶμαι ὑπερήφανος διότι ἡγοῦμαι τοιούτων ἡρώων.

Τὸ Ξυπόλητο Τάγμα

Θὰ σοῦ πῶ μιὰ μικρὴ ἱστορία, κι ὕστερα κρίνε κι ἀπὸ μοναχός σου. Πᾶνε χρόνια ἀπὸ τότε, μὰ τὸ θυμᾶμαι σὰν νὰ ‘ναι τώρα…