Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη
Μέχρι ποῦ θὰ πάῃ τὸ «μέχρι»;
Πρωτοφανὴς εἶναι ἡ σύνταξη τῆς πρόθεσης «μέχρι» μὲ ὀνομαστική. Τὸ εἴδαμε καὶ αὐτό! «Μέχρι τετρακόσιοι Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν ἀπὸ τὸν βομβαρδισμό». Μᾶλλον ὁ δημοσιογράφος ἤθελε νὰ γράψῃ «Περίπου τετρακόσιοι Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν». Ἀπὸ τὸ ἠλεκτρονικὸ λεξικὸ τοῦ Πατάκη ἁλιεύσαμε τὰ ἀκόλουθα παραδείγματα: «Ἀπὸ παιδὶ μέχρι καὶ ἔφηβος ζοῦσε στὴν ἐπαρχία». «Μέχρι στρατιώτης δὲν εἶχε ἀρχίσει τὸ κάπνισμα». «Μέχρι καὶ μεγάλος ἀκόμα ἔκανε ἀθλητισμό». «Μέχρι φοιτητὴς διάβαζε μανιωδῶς». Εἶναι λυπηρὸ νὰ λημματογραφοῦνται (καὶ κατὰ συνέπεια νὰ ἀποκτοῦν κῦρος) τέτοιου εἴδους πρόχειρες, ἀσύντακτες καὶ ἀδόκιμες προτάσεις! Τὸ «μέχρι» συντάσσεται μόνο μὲ αἰτιατικὴ («μέχρι τὴν Κυριακή») ἢ μὲ γενικὴ («μέχρι τελικῆς πτώσεως»).
ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ