Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη
Ὁ πόλεμος, οἱ παλμοὶ καὶ οἱ πελάτες
Τὸ ρῆμα «πάλλω» «σείω, κραδαίνω τὰ ὅπλα πρὶν ἀπὸ τὴν ρίψη τους» συνδέεται ἐτυμολογικὰ μὲ τὸ ρῆμα «πελεμίζω» («κουνῶ», «τραντάζω») καὶ τὸ οὐσιαστικὸ «πόλεμος». Τί γινόταν στοὺς πολέμους; Κραδαίνονταν τὰ ἀκόντια. Καὶ ὁ «παλμός», ὁ χτύπος τῆς καρδιᾶς, ἀπὸ τὸ «πάλλω» κατάγεται. Καὶ τὸ «πελάζω», δηλαδὴ πλησιάζω (πρβλ. ὅμοιος ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει») καθὼς καὶ ὁ «πελάτης» ἀπὸ τὴν ἴδια ρίζα προέρχονται. Πιθανώτατα ἡ ἀρχικὴ σημασία θὰ ἦταν «πλησιάζω γιὰ νὰ συγκρουστῶ». Πελάτης ἦταν αὐτὸς ποὺ πλησιάζει γιὰ νὰ ζητήσῃ προστασία.