O πολυγραφότερος συγγραφέας της ελληνικής γλώσσας δεν ήταν φιλόσοφος, ούτε ποιητής, ούτε ιστορικός – αλλά ένας εκκλησιαστικός πατέρας, και μάλιστα από την Αντιόχεια. Υπάρχει όμως κάτι ακόμα σημαντικότερο από την ποσότητα των σελίδων. Ενώ τα κείμενά του είναι ποιμαντικά και ερμηνευτικά (δηλαδή όχι λογοτεχνικά, ούτε πρωτίστως ρητορικά ως προς τη στόχευση) ωστόσο έχουν απαράμιλλη ευκρίνεια, συμμετρία και τεχνική αρτιότητα.
Ο Μεγαλύτερος (σε όγκο κειμένων) Συγγραφέας της Ελληνικής Γραμματείας
