Συμπληρώνονται σήμερα 52 χρόνια από το πρωινό του Σαββάτου στις 20 Ιουλίου 1974, όταν οι τουρκικές δυνάμεις, περιφρονώντας το διεθνές δίκαιο, διχοτόμησαν το νησί με την δύναμη των όπλων και της βίας.
Ήταν η «Επιχείρηση Mayflower» για ανταλλαγή πληθυσμών και η προειδοποίηση Θεοφίλου που αγνοήθηκε…
Το Φόρεϊν Όφις από τον Αύγουστο του 1974 γνώριζε ότι η Τουρκία θα άρχιζε τον εποικισμό – το είπε και στον Κίσινγκερ!
Το βάρος της εθνικής ήττας που σημειώθηκε το 1974, με την παράνομη κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους, μοιραία επισκίασε και όσους ηρωικά πολέμησαν εκείνες τις ημέρες. Ένας από αυτούς ήταν και ο Ελευθέριος Χανδρινός.
Το ημερολόγιο έγραφε 11 Αυγούστου 1996 όταν ο Κύπριος διαδηλωτής Τάσος Ισαάκ έχασε την ζωή του, όταν ένας όχλος από Τουρκοκύπριους και Γκρίζους Λύκους, δηλαδή Τούρκοι ακροδεξιοί, εθνικιστές φασίστες επιτέθηκαν στην ομάδα των διαδηλωτών που είχε εισέλθει στη λεγόμενη «Πράσινη ζώνη» με αφορμή την διαμαρτυρία κατά της τουρκικής εισβολής της νήσου.
20 Ιουλίου 1974 ξεκίνησε η τουρκική εισβολή, με την κωδική ονομασία (ΑΤΤΙΛΑΣ Ι) και 14 Αυγούστου 1974 (ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ) ολοκληρώθηκε με τη de facto κατοχή και διχοτόμησή της
ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ:Ο Νιχάτ Ερίµ τού παρέδωσε στα τέλη του 1956 δύο Εκθέσεις (24 Νοεμβρίου και 22 ∆εκεµβρίου), οι οποίες αποτέλεσαν το βασικό στρατηγικό σχέδιο βάσει του οποίου υλοποιήθηκε η τουρκική πολιτική επί του Κυπριακού, που ακολουθείται ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!
Συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από το δημοψήφισμα τής 24 Απριλίου 2004, με το οποίο ο Ελληνισμός τής Κύπρου απέρριψε το σχέδιο Ανάν, που πρόβλεπε λύση ΔΔΟ για το Κυπριακό
Θυμούμαστε τις εγκληματικά απαράδεκτες πιέσεις, εκβιασμούς , απειλές πανω στην Ηγεσία του τόπου και τον Λαό μας για να εγκριθεί το παράνομο σχέδιο λύσης..
Σας καλούμε λοιπόν φέτος, να τιμήσετε την παρουσία της ημικατεχόμενης Κυπριακής Δημοκρατίας, θέτοντας το Κυπριακό, οχι όπως άλλες χρονιές ως μια Δικοινοτική διαφορά μεταξύ των Ελλήνων και των ολίγων Τούρκων απομιναρίων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά στην ουσία του, η οποία είναι η βάναυση παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ από την Τουρκία και η ανάγκη για αποκατάσταση, χωρίς όρους και περιορισμούς…
Καταγράφουμε τις ακόλουθες Ευρωπαϊκές πράξεις και ενέργειες οι οποίες μας είναι ξεκάθαρο ότι, όχι μόνο δεν οδηγούν στον τερματισμό της κατοχής αλλά στη νομιμοποίηση της, καθώς και των παρανόμων παραγώγων της.
Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1974 και την κατοχή του βορείου τμήματος της
Η αείμνηστη κ. Λέλλα Χριστοδουλίδου (1923 μέχρι 3 Απριλίου 2020) περιγράφει τις συγκλονιστικές εμπειρίες που είχε την περίοδο του Πραξικοπήματος και της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο, το 1974. Η κ. Λέλλα εκείνη την περίοδο, ήταν Προϊστάμενη (Matron) στο Νοσοκομείο Κερύνειας.
Η απάντηση που πήρε ο λοχίας απο τον Σταυριανάκο, ήταν ξεκάθαρη. «Άκουσε να σου πω Λοχία. Είμαστε Έλληνες Στρατιώτες, εδώ είναι Ελλάδα και είμαστε υποχρεωμένοι να πέσουμε μέχρι ενός. Τα άρματα θα περάσουν από πάνω μας!»
Ο Μανώλης Μπικάκης δεν σκέφτηκε καν να εγκαταλείψει τον λόφο και να σωθεί, καθώς έβλεπε απέναντι του να πλησιάζει μια Ίλη τουρκικών αρμάτων Μ48 και να την ακολουθεί ένα τάγμα πεζικού. Άφησε τα άρματα να πλησιάσουν και με το πρώτο βλήμα καταστρέφει το πρώτο κάνοντας το πλήρωμα να το εγκαταλείψει και να τρέχει πανικόβλητο. Επειδή η θέση του από τη βολή έγινε αντιληπτή από τους Τούρκους…
«Βασικά Κύπρος ίσον Ουκρανία όσον αφορά τι τους έχει συμβεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο καθώς και τα δύο κράτη δέχτηκαν εισβολή από άλλο κράτος» σχολιάζει ο αυτοεξόριστος στον Καναδά πολιτικός επιστήμονας Μεχμέτ Εφέ Τσαμάν, που αποτελεί «κόκκινο πανί» για την κυβέρνηση Ερντογάν