Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν. Δεν τους άγγιξαν οι φωνές και οι φανταχτερές, άνευ πνευματικότητας, εκδηλώσεις. Ζουν στη φτώχεια και εις τη λησμονιά. Ξεχασμένοι από τους ανθρώπους της εποχής μας, λησμονημένοι από φίλους και συγγενείς. Κλεισμένοι μέσα στο φτωχικό τους και πολλοί από ανήμποροι και εις το κρεβάτι του πόνου. Περιμένουν… Τι περιμένουν;; Τη δική μας ανθρωπιά. Τη ζεστή «Καλημέρα» και μια χαρμόσυνη ευχή. «Ἐπί γῆς εἰρήνη». Ειρήνη και αγάπη στις καρδιές μας.
Επί γης Ειρήνη. Χριστούγεννα και ο «λησμονημένος» αδελφός
