Μια κατηγορία αγίων της Εκκλησίας μας είναι αυτή των στρατιωτικών. Μάλιστα η αγιασμένη αυτή τάξη ανάδειξε πλήθος Μαρτύρων στα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Μεγαλομάρτυρας Ευστάθιος. Έζησε στα χρόνια του Τραϊανού (98-117) και του Αδριανού (117-138).
Η Αγία Σοφία ήταν μία τίμια και θεοσεβής γυναίκα, ευγενής κατά το γένος της. Ζούσε σε μια πόλη της Ιταλίας, όμως γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί από φθόνο, διότι έλαμπαν με τις αρετές τους οι γυναίκες αυτές, καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Όταν το έμαθε αυτό ο αυτοκράτορας, ότι οι τέσσερις αυτές γυναίκες ήταν χριστιανές και ομιλούσαν για τον Χριστό και με τον τρόπο αυτό παρέσυραν τους ειδωλολάτρες, διέταξε να τις συλλάβουν.
Έτσι δεν θα αναγκάζονταν να αρνηθούν την πίστη τους. Όταν όμως αντιλήφθηκαν ότι οι διώκτες τους πλησίαζαν στο καταφύγιό τους, προσευχήθηκαν στο Θεό, κατά την διάρκεια της νύχτας, να πεθάνουν για να μην πέσουν στα χέρια των διωκτών τους. Ο Θεός εισάκουσε την δέησή τους και το πρωί κοιμήθηκαν χωρίς να ξυπνήσουν. Ο βασιλιάς ανακάλυψε την κρυψώνα τους και διέταξε να σφραγιστεί με πέτρες η είσοδος της σπηλιάς, για να βρουν έτσι επώδυνο θάνατο αυτά τα παιδιά . Μετά από περίπου 200 χρόνια, (περί το 446 μ.Χ.), επί Θεοδοσίου του Μικρού…..
Εκεί υπάρχει μία λεπτομερής περιγραφή του λαμπρού πανηγυρισμού, που καταλαμβάνει ολόκληρες σελίδες και καθορίζει με την γνωστή παράξενη βυζαντινή ορολογία, πως ο αυτοκράτωρ το πρωί της εορτής με τα επίσημα βασιλικά του ενδύματα και την συνοδεία του ξεκινούσε από το ιερό παλάτι για να μεταβεί στον ναό του αγίου Μωκίου, όπου θα ετελείτο η θεία λειτουργία.