«Έφυγε η νηστεία, αλλά ας παραμείνει η ευλάβεια, μάλλον όμως ούτε η νηστεία έφυγε. Άλλα μη φοβηθείτε· διότι δεν το είπα αυτό με σκοπό να σας αναγγείλω μία άλλη τεσσαρακοστή, αλλά για να αποκαλύψω την αρετή σας. Πέρασε η σωματική νηστεία, αλλά δεν πέρασε η πνευματική νηστεία. Αυτή είναι καλύτερη από εκείνη, και εκείνη γι’ αυτήν. Όπως ακριβώς όταν νηστεύατε σας έλεγα ότι είναι δυνατόν να μη νηστεύει εκείνος πού νηστεύει, έτσι και τώρα λέγω ότι είναι δυνατόν να νηστεύει κανείς και χωρίς να νηστεύει. Ίσως φαίνεται ότι είναι αίνιγμα αυτό πού λέγω, αλλά θα σας το εξηγήσω: πώς είναι δυνατόν να μη νηστεύει εκείνος που νηστεύει; Όταν κάποιος απέχει από τα φαγητά, δεν απέχει όμως και από τις αμαρτίες. Πώς είναι δυνατόν να νηστεύει εκείνος που δεν νηστεύει; Όταν κάποιος απολαμβάνει την τροφή, αλλά δεν δοκιμάζει την αμαρτία. Αυτή η νηστεία είναι καλύτερη από την άλλη, και όχι μόνο καλύτερη, αλλά και ελαφρότερη». ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,
Κατά Μεθυόντων καί εἰς τήν Ανάστασιν, 1, ΡG 50, 433