Ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου εἶναι ἕνα μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάλειπτο γεγονὸς τῆς ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης ποὺ συγκλόνισε ὅλον τὸν τότε γνωστὸ κόσμο καὶ καθόρισε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν πορεία τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους πρὸς τὴν ἐλευθερία ποὺ τόσο ποθοῦσε, ὕστερα ἀπὸ 400 καὶ πλέον χρόνια σκλαβιᾶς ὑπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό.
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἀποδίδοντας ἐλάχιστο φόρο τιμῆς σὲ κείνους τοὺς γενναίους ἀνθρώπους, διοργάνωσε ἐκδήλωση γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο στὴν αἴθουσα τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ», ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, στὰ Ἐξάρχεια τὸ Σάββατο 6 Ἰουνίου 2026 καὶ ὥρα 19:00 μὲ θέμα: «Ἡ ἔξοδος τοῦ Μεσολογίου καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ». Ὁμιλητὲς τῆς ἐκδήλωσης ἦταν: ὁ Θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Φιλόθεος, ὁ κ. Ἰωάννης Μακρής, ἀπόγονος τοῦ ἥρωα ἀγωνιστῆ Δημήτρη Μακρὴ καὶ ἡ κα. Ἀναστασία Γώγου, φιλόλογος. Τὴν ἐκδήλωση πλαισίωσαν ὁ πολιτιστικὸς καὶ ἱστορικὸς ὅμιλος διαφύλαξης καὶ ἀναβίωσης τῆς ἱστορίας τοῦ Αἰτωλικοῦ «Οἱ Ταξιάρχες» μὲ τὶς παραδοσιακὲς στολὲς καὶ τὰ ὅπλα τῆς Ἐξόδου, καθὼς καὶ μουσικὸ σχῆμα νέων ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Πόλη τοῦ Μεσολογγίου.
Στόχος τῆς ἐκδήλωσης ἦταν νὰ τιμηθεῖ ἡ μνήμη τῶν ἡρώων ποὺ μὲ τὴν πράξη τους ὕψωσαν τὸ Μεσολόγγι σὲ παγκόσμιο σύμβολο ἐλευθερίας, ἀξιοπρέπειας καὶ αὐτοθυσίας. Ἡ ἐπέτειος τῆς Ἐξόδου ἀποτελεῖ μιὰ εὐκαιρία βαθιᾶς περισυλλογῆς ἀλλὰ καὶ ἀνανέωσης τῆς συλλογικῆς μας εὐθύνης ἀπέναντι στὶς ἀξίες ποὺ θεμελίωσαν τὸ ἑλληνικὸ κράτος.
Τὴν ἐκδήλωση χαιρέτησε ὁ π. Ἰωὴλ Κωστάνταρος, ἐκπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου.
Ἀμέσως μετὰ ἀνέβηκε στὸ βῆμα ὁ Θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Φιλόθεος, ὁ ὁποῖος στὴν ὁμιλία του σκιαγράφησε τὴν πολυδιάστατη προσωπικότητα τοῦ τότε ἐπισκόπου Ρωγῶν Ἰωσήφ. «Ὁ Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσὴφ ὑπῆρξε πολὺ μεγάλη φυσιογνωμία ποὺ καθόρισε μὲ τὴν προσωπικότητά του τὸ ἔπος τῶν ἐλεύθερων πολιορκημένων της ἱερᾶς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου. Εἶχε ὁσιακὴ καὶ ἁγιασμένη βιοτή. Ἦταν δίκαιος, συνετός, ταπεινὸς καὶ ἀφιλάργυρος καὶ γι’ αὐτὸ ἐνέπνεε τὸν σεβασμὸ σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως. Ἀπὸ τὸ Φθινόπωρο τοῦ 1824 ἕως τὴν ἐθελοθυσία τῆς 16ης Ἀπριλίου 1826 ἦταν ὁ πνευματικὸς ταγός, ὁ ὁποῖος κατηύθυνε τὸ φρόνημα τῶν ἐλεύθερων πολιορκημένων. Ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ Ἰωσὴφ Ρωγῶν στὸ Μεσολόγγι τὴν συγκεκριμένη χρονικὴ συγκυρία, ἡ ἱστορία τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων καὶ τῆς Ἐξόδου δὲν θὰ ἦταν αὐτὴ ποὺ γνωρίζουμε σήμερα».
Ἡ κα. Ἀναστασία Γώγου ἀνέλυσε τὴν σημασία τοῦ Μεσολογγίου καὶ τῶν ἐλεύθερων πολιορκημένων γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῆς Ἐπανάστασης καὶ τὴν πορεία πρὸς τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἔθνους ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς τουρκοκρατίας. «Τὸ σύνθημα τῶν Μεσολογγιτῶν ἦταν: “Πεθαίνουμε, μὰ δὲν προσκυνᾶμε”! Ἡ Ἔξοδος δὲν ἦταν πράξη ἀπελπισίας, ἀλλὰ πράξη ἐλευθερίας καὶ ἄρνηση ὑποταγῆς. Ἔγινε σύμβολο τῆς Ἐπανάστασης καὶ εἶχε παγκόσμιο ἀντίκτυπο. Ποτὲ ὁ ἀνθρώπινος ἡρωισμὸς δὲν ἔφτασε σὲ τέτοιο σημεῖο. Οἱ ἐλεύθεροι πολιορκημένοι χτυπιοῦνται μὲ τὸν θάνατο πρόσωπο μὲ πρόσωπο. Μὲ τὴν Ἔξοδο τὸ Μεσολόγγι περνάει στὴν αἰωνιότητα καὶ τὴν ἀθανασία».
Βασικὰ σημεῖα τῆς εἰσήγησης τοῦ κ. Ἰωάννη Μακρῆ ἦταν τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἱστορία τοῦ Μεσολογγίου εἶναι προϊὸν τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου καὶ τῶν κατοίκων ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ. Πρὶν ἀπὸ τὸ 1821 τὸ Μεσολόγγι καταστράφηκε ὁλοκληρωτικὰ ἄλλες δύο φορές. Καὶ τὶς δύο φορὲς ἐπανῆλθε δριμύτερο. Μετὰ τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο ὅμως δὲν ἐπανῆλθε ποτὲ ξανὰ ὅπως ἦταν πρίν. Μεγαλούργησε κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἐθναρχίας, ἐξαφανίστηκε ὅμως μέσα στὰ πλαίσια τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο ἐξῆρε τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ διαφωτισμοῦ. Ἡ ἐθναρχία, ποὺ γεννήθηκε κατὰ τὴν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας, υἱοθέτησε τὴν δημοκρατία τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας καὶ παρήγαγε πολιτισμὸ μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ὑπόδουλου Ἑλληνισμοῦ. Ἡ Ἐπανάσταση δὲν κατίσχυσε, συμβιβάστηκε. Οἱ ἐπαναστάτες ἀντάλλαξαν τὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας μὲ τὴν πολιτισμικὴ ἐθελοδουλεία στὴν δύση. Στὴν ἐθναρχία ὑπῆρχε χῶρος γιὰ τὸ παραδοσιακό, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ καινούργιο. Τὸ Μεσολόγγι μᾶς θέτει πρὸ τῶν εὐθυνῶν μας καὶ μᾶς προτρέπει νὰ ἀναλογιστοῦμε ποιοί ἤμασταν τότε καὶ ποιοί ἤμαστε τώρα».
Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη εὐχαριστεῖ θερμά τους π. Γεώργιο Σχοινὰ καὶ π. Νεκτάριο Στογιάννη γιὰ τὴν παραχώρηση τῆς αἴθουσας τοῦ φιλανθρωπικοῦ συλλόγου «Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ» γιὰ τὴν πραγματοποίηση τῆς ἐκδήλωσης, καθὼς καὶ τοὺς τρεῖς ὁμιλητές, τὸν Θεοφιλέστατο ἐπίσκοπο Ρωγῶν κ. Φιλόθεο, τὸν κ. Ἰωάννη Μακρὴ καὶ τὴν κα. Ἀναστασία Γώγου γιὰ τὶς πολὺ ἐμπνευσμένες ὁμιλίες τους. Τέλος, εὐχαριστοῦμε τὸν πολιτιστικὸ καὶ ἱστορικὸ ὅμιλο διαφύλαξης καὶ ἀναβίωσης τῆς ἱστορίας του Αἰτωλικοῦ «Οἱ Ταξιάρχες», καθὼς καὶ τὸ μουσικὸ σχῆμα νέων ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Πόλη τοῦ Μεσολογγίου ποὺ πλαισίωσαν τὴν ἐκδήλωση δίνοντάς της ἕνα ἰδιαίτερο χρῶμα.