Ένα γεροντάκι φάνηκε, μια απ’ αυτές τις μέρες, στο γραφείο που εργάζομαι. Ήταν μια απίθανη αναδρομή στο παρελθόν. Όλα απάνω του ήταν του παλιού καιρού, το ντύσιμο, το σκληρό καπέλο, το άσπρο γιλέκο, τα κουμπιά, όλα τριμμένα, όμως όλα παστρικά, συντηρημένα με αξιοπρέπεια που πρόδιδε την πρωτινή αίγλη
Ηλία Βενέζη: Η καλύτερη, η γνησιότερη Ελλάδα