Στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὁμιλοῦνταν τρεῖς κύριες ὁμάδες διαλέκτων: ἡ δωρική, ἡ ἰωνικὴ καὶ ἡ αἰολική. Οἱ ὁμιλητὲς τῆς κάθε διαλέκτου πίστευαν ὅτι κατάγονταν ἀπὸ κάποιον κοινὸ πρόγονο. Ὁ κοινὸς πρόγονος καὶ ὁ κοινὸς τρόπος ὁμιλίας δημιουργοῦσαν ἰσχυροὺς δεσμούς. Οἱ Σπαρτιάτες ἐπικαλούμενοι….
Ποιός δὲν γνωρίζει τὰ σπουδαῖα μυθιστορήματα «Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ», «Ἡ δασκάλα μὲ τὰ χρυσᾶ μάτια», «Ἡ Παναγιὰ ἡ Γοργόνα» τοῦ κορυφαίου πεζογράφου τῆς Γενιᾶς τοῦ ΄30 Στράτη Μυριβήλη.
Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐνδέχεται μιὰ λέξη νὰ ἀλλάξῃ γραμματικὴ κατηγορία. Ἡ πιὸ συχνὴ περίπτωση λεξιλογικῆς μεταβολῆς εἶναι ἡ οὐσιαστικοποίηση ἐπιθέτου· τὸ γνωστό μας κινητὸ εἶναι μιὰ τέτοια περίπτωση: ἀπὸ ὀνοματικὴ φράση «κινητὸ τηλέφωνο» μέσῳ τῆς ἔλλειψης, δηλαδὴ τῆς ὑποδιαγραφῆς τοῦ….