Του Θοδωρή Σπηλιώτη
Σαν σήμερα 7 Ιουνίου 1907, δολοφονείται ο ήρωας και αγωνιστής του Μακεδονικού αγώνα, Τέλλος Άγρας, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Ο Τέλλος Άγρας, ήταν ένας ανθυπολοχαγός του πεζικού του ελληνικού στρατού, ο οποίος παρακολουθώντας τις εξελίξεις στο Μακεδονικό ζήτημα και αγανακτισμένος από την αδιαφορία του ελληνικού στρατού, αποφάσισε να παραιτηθεί από τον στρατό και να μεταβεί στην Μακεδονία για να πολεμήσει.
Τον Σεπτέμβριο του 1906, συγκέντρωσε ένοπλο σώμα, όπου συγκεντρώθηκαν στο Στόμιο Λάρισας και από εκεί περνούν τα σύνορα και έφτασαν στην Θεσσαλονίκη. Εκεί το Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, στέλνει τον Τέλλο Άγρα και τους στρατιώτες του στην λίμνη των Γιαννιτσών. Η λίμνη των Γιαννιτσών αποτελούσε την βάση εξόρμησης των Βουλγάρων κομιτατζήδων, οι οποίοι κατευθύνονταν σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Μακεδονίας και έκαναν βιαιοπραγίες εις βάρος των Ελλήνων, με στόχο να τους διώξουν από την Μακεδονία και να εγκατασταθούν Βούλγαροι.
Επιπλέον το προξενείο Θεσσαλονίκης στέλνει μαζί με την πολεοδομική ομάδα του Τέλλου Άγρα και άλλα πέντε στρατιωτικά σώματα με σκοπό να διώξουν τους Βούλγαρους από την λίμνη.
Αμέσως ο Τέλλος Άγρας ξεκίνησε την πολεμική του δράση. Αρχικά επιτέθηκε στους κομιτατζήδες και κατέλαβε μια από τις καλύβες τους, που λεγόταν Κούγκα. Στη συνέχεια μαζί με την πολεμική ομάδα του ήρωα Γκόνου Γιώτα, επιτίθονται στο Ζερβοχώρι Ημαθίας, που ήταν ορμητήριο των Βουλγάρων. Μάλιστα κατά την διάρκεια του πολέμου σκοτώνεται και ο επικίνδυνος αρχικομιτατζής Λούκας.
Στις 14 Νοεμβρίου 1906, ο Άγρας με τους στρατιώτες του προσπάθησαν να καταλάβουν την Κεντρική Βουλγαρική καλύβα του Ζερβοχωρίου, χωρίς επιτυχία. Μάλιστα στην διάρκεια της σύγκρουσης ο Άγρας τραυματίστηκε στο χέρι και στον ώμο. Έτσι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την λίμνη και να πάει στην Θεσσαλονίκη για να νοσηλευτεί.
Όμως τον Φεβρουάριο του 1907 επέστρεψε στον βάλτο για να συνεχίσει τον αγώνα του. Ωστόσο είχε ήδη αρρωστήσει με ελονοσία από τις κακουχίες της λίμνης. Το προξενείο Θεσσαλονίκης έδωσε άδεια στον Άγρα να επιστρέψει στην Ελλάδα για να γίνει εντελώς καλά.
Ο Άγρας είχε άλλη άποψη. Αποφασίζει να λύσει τις διαφορές του με τους Βούλγαρους κομιτατζήδες και να πολεμήσουν μαζί τους Οθωμανούς. Οι Βούλγαροι κομιτατζήδες παρόλο που στην αρχή συμφώνησαν να συζητήσουν μαζί του, τελικά τον συνέλαβαν στις 3 Ιουνίου.
Για τέσσερις ημέρες τον βασάνιζαν φρικτά και τελικά το βράδυ της 7ης Ιουνίου 1907, οι κομιτατζήδες τον κρέμασαν στο χωριό Βλάντοβο Πέλλας (που σήμερα λέγεται Άγρας), μαζί με τον συναγωνιστή του Αντώνη Μίγγα.
Στη συνέχεια, κάποιες Ελληνίδες δασκάλες ζήτησαν τα σώματα τον ηρώων από τους Τούρκους για να τα θάψουν. Οι Τούρκοι τους τα έδωσαν και εκείνες τα έθαψαν.
Ο Τέλλος Άγρας με την ηρωική του θυσία, πότισε το δέντρο της ελευθερίας και λίγα χρόνια μετά, ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την Μακεδονία. Τέλος οι συναγωνιστές του στον βάλτο όταν έμαθαν για τον θάνατο του Άγρα, πήραν εκδίκηση και σκότωσαν τους δολοφόνους του.