Του Θοδωρή Σπηλιώτη
Σαν σήμερα 10 Οκτωβρίου 1912, ο Ελληνικός στρατός νίκησε τον Οθωμανικό στρατό στο Σαραντάπορο και στη συνέχεια ελευθέρωσε την περιοχή της Κοζάνης.
Μετά από την απελευθέρωση της Ελασσόνας το Γενικό επιτελείο στρατού διέταξε την 1η, την 2η και την 3η Μεραρχία στρατού να πλησιάσει στο στενό του Σαρανταπόρου. Διέταξε την 4 η Μεραρχία να περικυκλώσει τους Οθωμανούς στα δυτικά και την 5 η Μεραρχία να βοηθήσει την 4 η και να κατευθυνθεί πιο δυτικά.
Το πρωί της 9 ης Οκτωβρίου οι τρεις πρώτες ελληνικές Μεραρχίες του πεζικού προχώρησαν προς το αντίπαλο στρατόπεδο. Οι Οθωμανοί στρατιώτες αντιστάθηκαν με πυροβολισμούς προς την πλευρά των Ελλήνων. Οι Έλληνες στρατιώτες παρά τις απώλειες συνέχισαν να προχωράνε. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας το Ελληνικό πυροβολικό υποστήριξε την πορεία των Ελλήνων. Το βράδυ οι Έλληνες στρατιώτες, σταμάτησαν 500 μέτρα έξω από το στρατόπεδο των Οθωμανών.
Στα δυτικά του μετώπου η 5 η Μεραρχία του Ελληνικού στρατού αντιστάθηκε σε τέσσερα Οθωμανικά τάγματα έξω από το χωριό Λαζαράδες. Το βράδυ η 5 η Μεραρχία έφτασε κοντά στα στενά της Πόρτας, για να μην επιτρέψει στους Οθωμανούς να υποχωρήσουν.
Οι Οθωμανοί στρατιώτες το ίδιο βράδυ πληροφορήθηκαν για την απειλητική πορεία της 4 ης Μεραρχίας στα Σέρβια (κωμόπολη της Κοζάνης). Αφού δολοφόνησαν 75 Έλληνες Προκρίτους και κατευθύνθηκαν βορειότερα.
Στις 10 Οκτωβρίου 1912 οι Έλληνες στρατιώτες κατέλαβαν το πυροβολικό των Οθωμανών και στο χωριό Λιβάδι (Κοζάνης), οι Έλληνες νίκησαν ένα μικρό Οθωμανικό τάγμα, όπου το νίκησαν και κατέλαβαν το χωριό. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, η 4 η Μεραρχία στρατού απελευθέρωσε τα Σέρβια.
Στις 11 Οκτωβρίου 1912 το Ελληνικό στρατιωτικό απόσπασμα της Θεσσαλίας, πέρασε τον ποταμό Αλιάκμονα και στη συνέχεια ένα τμήμα της Ταξιαρχίας του ιππικού μπήκε στην Κοζάνη, όπου την ελευθέρωσε.
Η μάχη του Σαρανταπόρου ήταν η πρώτη ένδοξη νίκη του Ελληνικού μας στρατού την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων. Χάρις αυτή την νίκη ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την πρώτη πόλη της Μακεδονίας, την Κοζάνη μετά από πέντε αιώνες Οθωμανικής σκλαβιάς. Η νίκη αυτή έδωσε θάρρος στο ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών και εδραίωσε την πρωτοβουλία των κινήσεων για τον Ελληνικό στρατό στα πρώτα κρίσιμα στάδια του πολέμου.