Ἀφορμή τοῦ παρόντος ἄρθρου ἀπετέλεσε ἡ πρό ὀλίγων ἐτῶν δημοσίευση σέ ἐπαρχιακή καθημερινή ἐφημερίδα ἐπιστολῆς ἀναγνώστου της, ὁ ὁποῖος εἶχε διατυπώσει τήν ἄποψη πώς κάποια σύντομα κείμενα γραμμένα σέ εἰλητάρια πού κρατοῦσαν ἀρχαῖοι Ἕλληνες σοφοί, οἱ ὁποῖοι εἰκονίζονταν κυρίως σέ τοιχογραφίες, παλιές, ἀλλά καί πολύ καινούργιες, ἱερῶν μονῶν καί τά ὁποῖα, θά μποροῦσαν νά θεωρηθοῦν “προφητικά” – ὑπό τήν ἔννοια τοῦ «σπερματικοῦ λόγου»,….
Η προσδοκία των εθνών
