Ο βασιλεύς ἐπιβαλλόταν νὰ διακρίνεται γιὰ τὸ εὐσεβές του φρόνημα, γιὰ τὴν ἀπόλυτη ἀφοσίωσή του στὸ ὀρθὸ δόγμα καὶ γιὰ τὸ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον του νά καθοδηγεῖ τοὺς ὑπηκόους του στὴν ὁδὸ τῆς εὐσέβειας
ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ (Α)