
Με πνευματική χαρά και λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε η αποκριάτικη σύναξη της Ενωμένη Ρωμηοσύνης στην ενορία του Αγίου Βασιλείου στη Μόρια.
Με αισθήματα ευφροσύνης και αδελφικής κοινωνίας πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Μόριας, η εόρτια από-κρεω σύναξη που συνδιοργάνωσαν η ενορία του Αγίου Βασιλείου, το Σωματείο «Ενωμένη Ρωμηοσύνη», η Τοπική Κοινότητα και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών.
Το πρωί εκκλησιαστήκαμε στο Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου και στην συνέχεια ξεκίνησε η οργάνωση της εκδήλωσης.
Η εκδήλωση άρχισε το μεσημέρι με τη συμμετοχή πλήθους πιστών και κατοίκων του χωριού, αλλά και από άλλα μέρη του νησιού, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με προθυμία στο κάλεσμα της κοινής αυτής πρωτοβουλίας.
Ο Ιερέας της Ενορίας μίλησε δεόντως καλωσορίζοντας όλο το κόσμο και εξηγώντας στη συνέχεια τι σημαίνει «Αποκρεύω» στα εκκλησιαστικά έθιμα και τόνισε την σημασία του Προσώπου στον άνθρωπο μέσα στην εκκλησία.
Η στάση της Εκκλησίας έναντι των καρναβαλικών εκδηλώσεων δεν πηγάζει από άρνηση της χαράς ούτε από περιφρόνηση της ανθρώπινης ευθυμίας, αλλά από βαθιά θεολογική αναφορά στο Πρόσωπο του Χριστού. Για την εκκλησιαστική συνείδηση, ο άνθρωπος δεν είναι απλώς κοινωνικό ή ψυχολογικό ον, αλλά πρόσωπο προορισμένο για κοινωνία με τον Θεό, φορέας ιερότητας και αιωνίου προοπτικής.
Τα καρναβάλια, ως έκφραση μεταμφίεσης, προσωρινής αλλοίωσης ταυτότητας και συχνά υπερβολής ή χλευασμού, έρχονται σε αντίθεση με το εκκλησιαστικό ήθος της αλήθειας του προσώπου. Η πνευματική ζωή καλεί τον άνθρωπο όχι να φορέσει προσωπείο, αλλά να αποβάλει τα προσωπεία· όχι να κρυφτεί πίσω από μεταμφιέσεις, αλλά να φανερωθεί ενώπιον του Θεού «γυμνός» από ψεύδη και υποκρισία.
Ιδιαιτέρως κατά την περίοδο που προετοιμάζει για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Εκκλησία προτείνει οδό εγκράτειας, αυτογνωσίας και εσωτερικής περισυλλογής. Η απόρριψη, λοιπόν, των καρναβαλικών εκδηλώσεων δεν είναι άρνηση πολιτισμού, αλλά πρόσκληση σε βαθύτερη ελευθερία· δεν είναι καταδίκη της χαράς, αλλά μεταμόρφωσή της από εξωτερική ευθυμία σε εσωτερική αγαλλίαση.
Η αληθινή χαρά, κατά την εκκλησιαστική εμπειρία, γεννάται όταν ο άνθρωπος συναντά το αληθινό του πρόσωπο μέσα στο φως του Προσώπου του Χριστού. Και αυτή η χαρά δεν χρειάζεται προσωπεία, διότι είναι καρπός αλήθειας, ταπεινώσεως και αγάπης.
Στη συνέχεια αφού πρώτα ευλόγησε ο Ιερέας την τράπεζα με τα εδέσματα ξεκίνησε η μουσική με παραδοσιακά τραγούδια από τη Λέσβο και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Μέσα σε κλίμα αγάπης, απλότητας και αληθινής χριστιανικής χαράς, μικροί και μεγάλοι συναθροίστηκαν για να βιώσουν στιγμές επικοινωνίας και ενότητας, τιμώντας τα ευλογημένα έθιμα της περιόδου των Από-κρεω, προ της εισόδου στην κατανυκτική περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Η παρουσία των οικογενειών, η συμμετοχή της νεολαίας και η πρόθυμη διακονία των εθελοντών συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας αδελφοσύνης και φιλοξενίας. Η παραδοσιακή μουσική, οι χοροί και τα πλούσια κεράσματα δεν αποτέλεσαν απλώς στοιχεία εορτασμού, αλλά αφορμή για σύσφιξη των δεσμών της ενοριακής και τοπικής ζωής, αναδεικνύοντας το πνεύμα της κοινωνίας και της εν Χριστώ συνάντησης.
Οι διοργανωτές εξέφρασαν ευγνωμοσύνη προς όλους όσοι παρευρέθηκαν και συνέβαλαν με οποιονδήποτε τρόπο στην επιτυχία της εκδήλωσης, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες συνάξεις ενισχύουν την ενότητα του λαού του Θεού και διαφυλάσσουν την ζώσα παράδοση της Ρωμηοσύνης. Παράλληλα ευχήθηκαν η επικείμενη περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να αποτελέσει για όλους χρόνο πνευματικής εγρήγορσης, μετανοίας και εσωτερικής ανανέωσης.
Η όλη εκδήλωση ολοκληρώθηκε εν πνεύματι χαράς και δοξολογίας, αφήνοντας σε όλους τις καλύτερες εντυπώσεις και την ευχή να συνεχισθούν παρόμοιες πρωτοβουλίες που οικοδομούν την κοινότητα και καλλιεργούν την εκκλησιαστική συνείδηση.


