Όμορφος, ατόφιος, αξόδευτος, λευκός…..Έτσι έρχεται ο νέος χρόνος, ο κάθε νέος χρόνος.
Κι ’εμείς τον γεμίζουμε ελπίδες, αγωνίες, χαρακιές, χαμόγελα και όλα εκείνα που είπαμε πως θα μας πήγαιναν στους παραδείσους που ονειρευτήκαμε. Μόνο που ο Παράδεισος δεν ήταν εκεί που νομίσαμε κι’ έτσι ο χρόνος μαζί μας χάνει την αθωότητά του.
Μετά από 12 κουρασμένους μήνες αποσύρεται δίχως κάποια νοσταλγία για μας κι’ εμείς χαιρόμαστε που φεύγει γιατί δεν ήταν αυτός των παραδείσων μας. Κάπως έτσι επιμένουμε να βαδίζουμε παζαρεύοντας εύκολους πλην όμως ψεύτικους παραδείσους ενώ καλά το ξέρουμε πως το «νυν και αεί» που ποθήσαμε δεν είναι εκεί. Ούτε οι νικητές είναι στη μεριά που πηγαίνουμε. Γι’ αυτό οι χρόνοι έρχονται και παρέρχονται και κάπου θα μας περιμένουν σαν τα πουλιά που πληγώσαμε και ως κατήγοροι για την μετάνοια που δεν τους ντύσαμε….
Βλέπεις η γοητεία του χρόνου είναι ακριβώς η λευκότητά του για να γράψεις πάνω του την διεύθυνση του ενός και μόνου Παραδείσου και μετά να αποτυπώσεις στο λευκό του τα ωραία σου βήματα προς Εκείνον που δεν κουράστηκε, με τις τόσες αλλαγές χρόνων, να σε περιμένει. Είναι η φυσική σου πορεία μα το ξεπουλάς σε σκοτάδια που δεν σου ανήκουν αλλά σε θέλγουν και σε τραβούν κοντά τους.
Το βασικό όμως είναι ότι δεν ξεχνάς…Όλα επάνω σου –και αυτές οι ενοχές σου- δείχνουν πως θυμάσαι ότι πλάστηκες για να νικήσεις και να λουστείς στο Φως. Ο χιτώνας της βάπτισής σου, ο χρυσός σταυρός, το μύρο που ευωδιάζει στους μικρούς σου ύπνους όλα σου δείχνουν την οδό. Δεν έχεις άλλη επιλογή γιατί είσαι το παιδί του Βασιλέως, του μόνου Βασιλέως και άρα ο δρόμος σου είναι ο βασιλικός, η οδός των μεγάλων θριάμβων. Είναι εκεί όπου η Αγάπη έγραψε με το κόκκινο του Αίματός (Του) και αυτή η κόκκινη γραμμή δείχνει τον Παράδεισο που ψάχνεις. Οι άνθρωποι που δεν θέλουν τίποτε λιγότερο από τον απόλυτο Έρωτα βγαίνουν πάντα σ’ αυτή την δημοσιά. Με τις πληγές τους, τα κουρελιασμένα ρούχα, τα σκονισμένα πόδια, τα σημάδια των σκοτεινών καιρών που έζησαν, αλλά θριαμβευτές….
Έτσι γίνεται πάντα. Εδώ και 2026 χρόνια, από τότε που ο Θεός μας αγάπησε μέχρι θανάτου. Του δικού Του θανάτου για να να βρίσκουμε πάντα τον χαμένο μας δρόμο…..Για τον τόπο όπου επισκοπεί το Φως του προσώπου Του!
https://anazhthseis-elena.blogspot.com/