Η σκληρή ζωή στα ορεινά χωριά της Ελλάδας

Στο ορεινό χωριό Μάραθος της Καρδίτσας, η συνάντησή μας με τον παππού Βασίλη και τη γιαγιά Βάγια ήταν μια σπάνια ευκαιρία να ακούσουμε την αξιολάτρευτη ιστορία της ζωής τους, μια ζωή γεμάτη δυσκολίες και απρόσμενες στιγμές επιβίωσης στο χωριό τους. Οι αφηγήσεις τους μας ξεναγούν σε έναν κόσμο που φαίνεται σχεδόν αδιανόητος σήμερα. 
Κάποτε, φορούσαν ρούχα που έφτιαχναν μόνοι τους, ακόμα και παπούτσια από λάστιχα και ξύλα, διότι η πρόσβαση σε προϊόντα ήταν περιορισμένη. Η περιουσία τους αποτελούνταν από τα αγαπημένα τους γίδια, τα οποία όχι μόνο τα φρόντιζαν, αλλά επίσης, από αυτά έφτιαχναν το βούτυρο που πουλούσαν για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. 
 
Στην εποχή εκείνη, η απουσία ηλεκτρικού ρεύματος σημαίνει ότι έπρεπε να βρίσκουν εναλλακτικούς τρόπους για να διατηρούν τα τρόφιμα. Έτσι, τα τοποθετούσαν σε σπηλιές προκειμένου να διατηρηθούν φρέσκα. Αυτοκίνητα δεν υπήρχαν στο χωριό τους, και για να πάνε στην πλησιέστερη πόλη για τα αγαθά της καθημερινότητας, έβαζαν στην υπηρεσία τα άλογά τους, που αποτελούσαν τον μοναδικό τρόπο μετακίνησης. Ακόμη και το νερό, πολύτιμο αγαθό για τη ζωή, το κουβαλούσαν σε βαρέλες πάνω στις πλάτες τους από την πηγή μέχρι το σπίτι τους. 
 
Οι προσπάθειές τους για επιβίωση και για την ανατροφή των παιδιών τους ήταν ανέκαθεν δύσκολες και απαιτητικές. Παρά τις όλες αυτές τις δυσκολίες, ο παππούς Βασίλης και η γιαγιά Βάγια αποφάσισαν να παραμείνουν στο χωριό τους μέχρι και σήμερα. Μοιράστηκαν μαζί μας τη χαρά της παράδοσης και του απλού τρόπου ζωής που αγαπούν τόσο. 
Αν και πλέον ο χρόνος έχει φέρει αλλαγές και τα χωριά ερημώνουν, οι ιστορίες τους αποτελούν μία υπενθύμιση για όλους όλους ότι η ανθρώπινη ανθεκτικότητα και η αγάπη για τη γη και την παράδοση είναι δυνατές να ξεπεράσουν τις πιο απίθανες δυσκολίες.

Ετικέτες - Σχετικά Θέματα