Του Θοδωρή Σπηλιώτη
Σαν σήμερα 24 Ιουλίου 1879 απεβίωσε ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές του 19 ου αιώνα.
Απόγονος Ελλήνων αγωνιστών από τα Βαλαώρα της Ευρυτανίας, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην Λευκάδα στις αρχές του 18 ου αιώνα, γεννήθηκε το 1824, κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Ελληνικού ξεσηκωμού.
Φοίτησε στην Ιόνιο Ακαδημία με καθηγητές των Ασώπιο και τον Οικονομίδη. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα σε σχολεία της Λευκάδας και της Κέρκυρας.
Στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Παρίσι και στην Πίζα, αλλά δεν άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου, γιατί τον κέρδισε η λογοτεχνία.
Το 1852 νυμφεύθηκε την Ελοϊσία Τυπάλδου, κόρη του Αιμίλιου Τυπάλδου, Έλληνα λόγιου και φιλοσόφου που ζούσε στην Βενετία. Απέκτησαν επτά παιδιά.
Το 1853 επέστρεψε στην Λευκάδα και εντάχθηκε στην φιλελεύθερη παράταξη των ριζοσπαστικών που αγωνίζονταν για την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Το 1857 εκλέχτηκε βουλευτής στην Ιόνιο Βουλή.
Το 1864 βασιλιάς της Ελλάδος εκλέγεται από τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις ο 18 χρόνος Δανός πρίγκιπας Γεώργιος Α και η Μεγάλη Βρετανία δώρησε στο Ελληνικό κράτος τα Επτάνησα. Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης μετακομίζει στην Αθήνα και γίνεται σύμβουλος του νέου βασιλιά της Ελλάδας. Παράλληλα το 1865, εκλέγεται βουλευτής με το κόμμα του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου. Όμως απογοητεύτηκε από τις ατιμίες των συναδέλφων του και το 1868 παραιτήθηκε από βουλευτής και επέστρεψε στην Λευκάδα.
Στο επόμενο διάστημα ο Βαλαωρίτης υποστήριξε τον εθνικό αγώνα των Ηπειρωτών για την Ένωση με την Ελλάδα.
Επιπλέον ασχολήθηκε με την ποίηση. Αρχικά εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1847, με τίτλο {{Στιχουργήματα}}, όταν ήταν φοιτητής και το 1857 εξέδωσε την περίφημη ποιητική συλλογή του {{ Μνημόσυνα}}. Θέμα της συλλογής ήταν να υμνήσει τον θάνατο των Ελλήνων ηρώων, οι οποίοι πολέμησαν και θυσιάστηκαν στην Ελληνική επανάσταση, για την ελευθερία της Ελλάδας.
Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης πέθανε στις 24 Ιουλίου 1879, δύο χρόνια πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλίας και της Άρτας.
Τέλος ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης υπήρξε ανιδιοτελής υπηρέτης των μεγάλων ιδανικών της πατρίδας μας και υπήρξε συνεχιστής του αγώνα που άφησαν οι ήρωες του 1821.