Μὲ ὀργανωτικὴ ἀρτιότητα πραγματοποιήθηκε καὶ ἐφέτος ἡ 10η Πανελλήνια Σύναξη τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης. Ἑκατοντάδες Ρωμηοὶ ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς πατρίδας μας, τῆς ἐγγὺς καὶ τῆς μακράν, ἔδωσαν τὸ «παρὼν», «μετ΄ ἀλλήλων χαίροντες». Τὸ πρόταγμα «ἐλπίδα καὶ καλὲς παρέες» ἐνσαρκώνεται κάθε φορὰ ποὺ οἱ φίλοι τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης ἀνταμώνουν. Στὴν ἐτήσια αὐτὴ συναπάντηση τῶν Ρωμηῶν πραγματώνεται τὸ πρόταγμα αὐτὸ σὲ πληρέστερο βαθμό, ἀπὸ κάθε ἄλλη σύναξη. Ἰδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε ἀπὸ τὴν τριμερῆ- ποὺ ὀργάνωσε τὴν σύναξη- στὸ νὰ δοθῇ ἀρκετὸς χρόνος στοὺς ἀδελφοὺς νὰ γνωριστοῦν. Ἡ πρωτοβουλία αὐτὴ ἀπέσπασε τὰ εὐμενῆ σχόλια ὅλων.
Τὴν Παρασκευὴ 9 Ὀκτωβρίου ἔγινε μεγαλοπρεπὴς ὑποδοχὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης τῆς Πανσόφου καὶ τῆς ἁγίας Ἀκυλίνης στὸ ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου Ἱερισσοῦ τῇ συνοδείᾳ τῆς χορωδίας τοῦ Βυζαντινοῦ καὶ Δημοτικοῦ Ἐργαστηρίου Λαρίσης ὑπὸ τὴν διεύθυνση τοῦ πρωτοψάλτη Θεοδόση Διαμάντη. Ἀκολούθησε δεῖπνο στὸ ξενοδοχεῖο «Ἀλέξανδρος».
Τὸ Σάββατο τὸ πρωὶ ἔγινε ὁ καθιερωμένος περίπλους τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ προσκύνηση τῆς δεξιᾶς χειρὸς τῆς Ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς, ἀπὸ τὴν ἱερὰ Σίμωνος Πέτρα, καὶ ἀποτμήματος τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας καὶ ἄλλων ἱερῶν λειψάνων ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου. Τὴν ἴδια ἡμέρα τελέστηκε Ἱερὰ Ἀγρυπνία στὸν προαναφερθέντα ναό, ὅπου ἔψαλλε χορὸς Ἁγιορειτῶν Πατέρων τῆς Νέας Σκήτης μὲ τὸν πατέρα Δαμασκηνὸ καὶ τὴν συνοδεία του.
Τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴ συνεδρίαση τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀκολούθησε ἡ συνάντηση τῶν ὑπευθύνων πόλεων ποὺ παρουσίασαν τὴν κατὰ πόλεις δράση τοῦ Σωματείου. Στὴν φετινὴ συνάντηση συμμετεῖχε γιὰ πρώτη φορὰ ἡ Κύπρος καὶ ἡ Λῆμνος. Τὸ ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου ἐκφωνήθηκαν δύο σπουδαῖες πνευματικὲς ὁμιλίες: «Χριστιανικὴ οἰκογένεια· ἡ κατ’ οἶκον ἐκκλησία» καὶ «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν οἰκογένεια». Πρῶτος ὡμίλησε ὁ θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Φιλόθεος. Κάνοντας ἀρχικὰ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ στὴν οἰκογένεια ἀναφέρθηκε στὴν συνέχεια στὴν ἐξύψωση τῆς γυναίκας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, τὴν ὁποία συνέκρινε μὲ τὴν οὐτοπικὴ ἰσότητα στὴν μετανεωτερικὴ Δύση ποὺ εἶναι ἀντιχριστιανική, διακαιωματιστικὴ καὶ ἀπάνθρωπη. Τελικὸς σκοπὸς τοῦ γάμου εἶναι ἡ σωτηρία. Γι’ αὐτὸ χαρακτήρισε τὴν οἰκογένεια λιμάνι καὶ κουκούλι. Παλαιότερα ἡ οἰκογένεια διατηροῦσε τὴν ἱερότητά της: ἡ Κυριακὴ ἦταν γιορτή, ὁ ἐκκλησιασμός, τὸ κυριακάτικο τραπέζι ἦταν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ. Κατακλείοντας μὲ συμβουλὲς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τόνισε ὅτι μὲ τὴν ὑπομονὴ σώζεται ἡ οἰκογένεια. Δεύτερος ὁμιλητὴς ἦταν ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Στομίου Κονίτσης ἀρχιμανδρίτης Μάξιμος. Στοὺς σκοποὺς τοῦ γάμου μέσα ἀπὸ τὰ μάτια τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἐπικεντρώθηκε ὁ Γέροντας. Πρῶτος σκοπὸς εἶναι ἡ ἀλληλοβοήθεια. Ὁ ἄνδρας μὲ τὸν ἀνδρισμό του εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας. Ὁ ἄνδρας προσφέρει σιγουριά. Ἡ γυναῖκα σέβεται τὸν ἄνδρα καὶ προσφέρει ἐμπιστοσύνη, ἀφοσίωση, ὑπακοὴ καὶ στοργικότητα. Ἡ ἐξαγνισμένη ἀγάπη, ἡ πνευματικὴ ἀρχοντιὰ εἶναι χαρακτηριστικὰ τοῦ χριστιανικοῦ γάμου. Ὁ ἕνας μπαίνει στὴν θέση τοῦ ἄλλου (δεύτερο χαρακτηριστικό). Ἡ θυσία καὶ ἡ ἀνοχὴ εἶναι τὸ τρίτο στοιχεῖο. Μὲ τὴν ὑπομονὴ σβήνουμε ἁμαρτίες ἢ ἀποταμιεύουμε μισθὸ γιὰ τὸν παράδεισο. Τὸ ἐλάττωμα τοῦ συζύγου σου μπορεῖ νὰ σοῦ τὸ ἔδωσε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ δείξῃς ὑπομονή. Πολλὲς φορὲς -ἔλεγε ὁ Ἅγιος- εὐαρεστήθηκε ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ὑπομονὴ τῶν συζύγων. Εἶναι σημαντικὸ νὰ ἀναγνωρίζουμε τὰ λάθη μας. Τὸ δεύτερο θέμα ἦταν ἡ τεκνογονία καὶ ἡ τεκνοτροφία.
Σύντομα θὰ ἀναρτηθεῖ στὴν ἱστοσελίδα τοῦ Σωματείου τὸ πλούσιο ὀπτικοακουστικὸ ὑλικὸ τῆς Συνάξεως. Τὴν Δευτέρα κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ ἀρκετοὶ ἐκδρομεῖς εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ προσκυνήσουν στὴν Ἱερὰ Πατριαρχικὴ καὶ Σταυροπηγιακὴ Μονὴ τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας καὶ στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στὴν Θεσσαλονίκη.
Τέλος, ἀνανεώθηκε ἡ συνάντηση τῆς ὀργανωτικῆς ὁμάδας γιὰ τὴν ἑπόμενη 11η Πανελλήνια Σύναξη.
