Η ναυμαχία της Σαλαμίνας 28 Σεπτ

Του Θοδωρή Σπηλιώτη 
 
Σαν σήμερα 28 Σεπτεμβρίου του 480  π.Χ., οι Έλληνες πολεμιστές με στρατηγό τον Θεμιστοκλή εξολόθρευσαν τους Πέρσες και τους έδιωξαν από την ιερή γη της Ελλάδας. 
 
Μετά το πέρασμα των Περσών  από τις Θερμοπύλες παρά την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων, ο Θεμιστοκλής κατάλαβε ότι  εύκολα θα κατακτούσαν την Αθήνα. Σκέφτηκε τουλάχιστον να σώσει τους Αθηναίους. Έδωσε έτσι εντολή να εγκαταλείψουν την πόλη. Μάλιστα  λίγες μέρες πριν οι Αθηναίοι είχαν στείλει  αντιπρόσωπό τους στο Μαντείο των Δελφών, για να ζητήσουν χρησμό που θα τους βοηθούσε και η Πυθία τους είπε ότι τα ξύλινα τείχη θα έσωζαν την Αθήνα. Οι Αθηναίοι πίστεψαν ότι η Πυθία εννοούσε τα ξύλινα πλοία και άκουσαν τον Θεμιστοκλή και έφυγαν από την Αθήνα. 
 
Μερικοί όμως γέροντες δεν υπηκουσαν, ερμήνευσαν τον χρησμό  κατά  γράμμα,έμειναν στην πόλη και κατασκεύασαν ξύλινα τείχη γύρω από την Ακρόπολη. Οι Πέρσες μπήκαν στην Αθήνα σε σκότωσαν τους γέροντες και έκαψαν την πόλη . 
 
Οι Αθηναίοι μετέφεραν τις οικογένειες τους στην Αίγινα και οι ίδιοι πήγαν στην Σαλαμίνα, όπου προετοιμάστηκαν για τον πόλεμο. Στο πολεμικό συμβούλιο που ακολούθησε, οι Πελοποννήσιοι στρατηγοί πρότειναν η ναυμαχία να δωθεί στον Ισθμό της Κορίνθου, διότι οι ίδιοι μπορούσαν να καταφύγουν στο εσωτερικό της Πελοποννήσου και να πολεμήσουν εκεί τους Πέρσες.
 
Ο Θεμιστοκλής όμως επέμενε να γίνει η μάχη στην Σαλαμίνα, γιατί πίστευε ότι αν η ναυμαχία γινόταν σε ανοιχτή θάλασσα οι Πέρσες θα κέρδιζαν εύκολα τους Έλληνες, διότι είχαν  στην διάθεσή τους πολλά περισσότερα πλοία. Αν η ναυμαχία δινόταν στα στενά της Σαλαμίνας, δεν θα μπορούσαν να μπουν όλα τα περσικά πλοία στον χώρο και θα είχαν πιθανότητες να τους κερδίσουν. 
 
Ο Θεμιστοκλής για να πετύχει το σχέδιο του και να αναγκάσει τους Πελοποννήσιους να δεχτούν την πρόταση του, έστειλε τον Πέρση παιδαγωγό των παιδιών του Σίκινο, στον βασιλιά Ξέρξη. 
 
Ο Σίκινος έπεισε τον Ξέρξη πως ήταν προς όφελος  του να στείλει τα καράβια του στην Σαλαμίνα και να πολεμήσει εκεί τους Έλληνες. Ο Ξέρξης τον πίστεψε και έστειλε τον Περσικό στόλο στην Σαλαμίνα. 
 
Λίγο πριν ξεκινήσει η ναυμαχία, εμφανίστηκε ο Αριστείδης ο Αθηναίος, ο οποίος την περίοδο αυτή ήταν εξόριστος  από τους Αθηναίους στην Αίγινα. Την κρίσιμη  όμως αυτή στιγμή για την πόλη του, ήρθε στην Σαλαμίνα για να πολεμήσει τους Πέρσες. Παρουσιάστηκε στον Θεμιστοκλή με τον οποίον ήταν πολιτικοί αντίπαλοι και για το καλό της πατρίδας τους συμφιλιώθηκαν και αποφάσισαν να πολεμήσουν μαζί .
 
Το πρωί της 28ης Σεπτεμβρίου 480 π. Χ., οι δύο στόλοι συγκρούστηκαν. Τα πλοία των Ελλήνων προχωρούσαν αργά με τάξη. Όταν τα Περσικά πλοία κατευθύνθηκαν προς τα Ελληνικά ο Θεμιστοκλής διέταξε τα Ελληνικά πλοία να κατευθυνθούν προς το στενό πέρασμα της Σαλαμίνας. Τα Περσικά πλοία τους ακολούθησαν και μπήκαν και αυτά στο στενό. Ωστόσο δεν κατάφεραν να μπουν όλα . 
 
Τότε τα Ελληνικά πλοία όρμησαν στα Περσικά και κατάφεραν να τα εξολοθρεύσουν. Τα βαριά και δυσκίνητα πλοία των Περσών δεν μπόρεσαν να κάνουν σωστούς ελιγμούς και στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τις Αθηναϊκές τριήρεις, άλλαξαν πορεία και συγκρούστηκαν με τα δικά τους πλοία. 
 
Η νίκη των Ελλήνων ήταν θριαμβευτική. Διακόσια Περσικά πλοία βυθίστηκαν και χιλιάδες Πέρσες βρήκαν τραγικό θάνατο. Κατά την διάρκεια της ναυμαχίας ο Αριστείδης μαζί με ορισμένους Αθηναίους στρατιώτες αποβιβάστηκε στα Ψυττάλεια και σκότωσε την Περσική φρουρά του βασιλιά Ξέρξη. Ο Ξέρξης που παρακολουθούσε τα γεγονότα από τον χρυσό του θρόνο στο Όρος Αιγάλεω, ντροπιασμένος και ταπεινωμένος έφυγε από την Ελλάδα και γύρισε πίσω στην αυτοκρατορία του. 
 
Οι Έλληνες κατάφεραν να σώσουν ξανά την Ελλάδα. Η μεγάλη αυτή νίκη οφείλεται στον Θεμιστοκλή. Η επιμονή του να δωθεί η μάχη στην Σαλαμίνα, γλύτωσε την Αθήνα. 
 
Τέλος κατά την διάρκεια της μάχης ακούστηκε ο συγκλονιστικός μουσικος παιάνας , ο οποίος πρόσταζε τους Έλληνες να ελευθερώσουν την πατρίδα, τις οικογένειες τους, τους ιερούς ναούς τους και τους τάφους των προγόνων τους. Για αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκαν οι Έλληνες και τα κράτησαν ζωντανά μέχρι και σήμερα. Ας είναι δοξασμένοι οι ένδοξοι αγωνιστές πρόγονοι μας και εμείς ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους.