Για δέκα ώρες εχθές, η Πελοπόννησος σώπασε. Και μέσα στη σιωπή ακούσαμε κάτι που είχαμε ξεχάσει. Πώς είναι να μην είσαι διαθέσιμος. Πώς είναι να μην απαντάς αμέσως. Πώς είναι να βαριέσαι. Δεν έπεσε το δίκτυο. Έπεσε η ψευδαίσθηση ότι δεν μπορούμε χωρίς αυτό. Και ίσως εκείνες οι δέκα ώρες να ήταν το πιο καθαρό μας καθρέφτισμα στην σημερινή εποχή…
Ίσως αυτές οι 10 ώρες να ήταν μια υπενθύμιση του ποιοί είμασταν και ποιοί έχουμε γίνει