Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω

άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω

 

Ο άγιος Διονύσιος ο εν ολύμπω προστάτης της πιερίας, γεννηθηκε περιπου το 1500 μ.Χ. στη θεσσαλία στο χωριό Σκλάταινα (ή Σλάτενα ή Πλάτινα), που σήμερα ονομάζεται Δρακότρυπα και ανήκει στο δήμο Μουζακίου του νομού Καρδίτσης.

       Οι γονείς του Νικόλαος (Καλέτσης) και Θεοδώρα ήταν φτωχοί αλλά πολύ ευσεβείς. Φρόντισαν την ευσέβειά τους να την μεταδώσουν και στον γιό τους Δημήτριο (το κοσμικό όνομα του αγίου).

        Οι καρποί της προσπάθειαάς τους φάνηκαν νωρίς, διότι από πολύ μικρή ηλικία ο γιός τους έδειξε αγάπη στην προσευχή, ζήλο στη μελέτη της Αγίας Γραφής, επιμέλεια στα μαθήματά του και πρόοδο στην αρετή.

       Σε πολύ νεαρή ηλικία αποφάσισε να ακολουθήσει το μοναχικό βίο. Έτσι φεύγει για τα Μετέωρα και υποτάσσεται σε έναν πολύ ενάρετο μοναχό, ονόματι Σάββα. Εκείνος τον έκειρε ρασοφόρο μοναχό και τον ονόμασε Δανιήλ. Ο Άγιος, ως μοναχός επιδόθηκε στην προσευχή, τη νηστεία και τη μελέτη, φθάνοντας σε μεγάλο πνευματικό ύψος.

       Μια μέρα ο ηγούμενος του μοναστηρίου τον έστειλε να ανακατέψει το καζάνι με τον τραχανά. Όταν έφθασε στο μαγειρείο είδε το φαγητό να είναι φουσκωμένο και έτοιμο να χυθεί έξω. Επειδή δεν προλάβαινε να πάρει την κουτάλα, αναγκάστηκε να ανακατέψει το καζάνι με τα χέρια του. Έκπληκτοι οι πατέρες που ήταν εκεί είδαν ότι ο άγιος δεν έπαθε τίποτα.

            Αφ’ ενός το παραπάνω γεγονός το οποίο τον ανέβασε πολύ ψηλά στη συνείδηση των συμμοναστών του, αφ’ ετέρου ο πόθος του να μονάσει στο Άγιο Όρος για περισσότερη άσκηση και ησυχία τον οδήγησαν μια νύχτα να φύγει κρυφά από το μοναστήρι. Μάλιστα πήδησε από έναν βράχο χωρίς να πάθει το τίποτε!

Μετά απο πολύ κόπο έφθασε στο Άγιο Όρος. Εκεί εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα Διονύσιος. Αργότερα έλαβε και τους δυο βαθμούς της ιερωσύνης. Ασκήτευσε στις Καρυές ,στη σκήτη της μονής Καρακάλλου και στη μονή Φιλοθέου, της οποίας διετέλεσε ηγούμενος.

            Η ζωή του στο Άγιο Όρος ήταν γεμάτη άσκηση και εργασία των αρετών. Ο Θεός, με τις πρεσβείες της Παναγίας ήταν πάντα δίπλα του όπως δείχνουν θαυμαστά γεγονότα του βίου του: Άγγελος τον βοηθά να χτίσει ναό στο ερημικό κελί του, άγγελος του προσφέρει φρέσκα ψάρια και τυρί παραμονή μιας μεγάλης τεσσαρακοστής, ληστής που παραμόνευε να του κάνει κακό δεν τον βλέπει, ενώ περνά από μπροστά του. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο άγιος μετέστρεψε τον ληστή, ο οποίος μετενόησε και έγινε μοναχός.

            Ο Άγιος κατά το διάστημα εκείνο μετέβη για προσκύνημα και ψυχική ωφέλεια στους Αγίους Τόπους. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του δέχτηκε δυο τιμητικές προτάσεις για ν’ αναλάβει το αρχιερατικό αξίωμα (απο τον πατριάρχη ιεροσολύμων Δωροθέο και τον μητροπολίτη Ικονίου), τις οποίες απέρριψε για να επιστρέψει στην περιπόθητη ησυχία του.

Κατά την θητεία του στη μονή φιλοθέου αγωνίσθηκε να την αναμορφώσει. Επέβαλε τάξη και ευπρέπεια. Επίσης την μετέτρεψε από ιδιόρρυθμη σε κοινοβιακή και από βουλγάρικη σε ελληνική. Όμως συνάντησε έντονες αντιδράσεις από τους Βούλγαρους μοναχούς και αναγκάσθηκε να αναχωρήσει. Από εκεί πήγε και εγκαταστάθηκε στη Σκήτη Βεροίας με μια μικρή συνοδεία φιλοθεϊτών μοναχών, όπου και μετέφερε το πνεύμα του Αγίου Όρους. Όπως ήταν φυσικό, γύρω του μαζεύθηκαν και νέοι μοναχοί.

            Εκείνο τον καιρό εκοιμήθη ο επίσκοπος Βεροίας και οι κατοικοί της επαρχίας ζήτησαν από τον όσιο να γίνει ο νέους τους επίσκοπος. Εκείνος αρνήθηκε και αναχώρησε για τον όλυμπο, όπυ έχτισε μονή προς τιμήν της Αγίας Τριάδος συγκεντρώνοντας πάλι αρκετούς νέους μοναχούς.

            Όμως, η οικοδομική δραστηριότητα του Αγίου εξόργισε τον Τούρκο άρχοντα της περιοχής διότι έκτιζε χωρίς την άδεια του. Έτσι έφυγε με τη συνοδεία του για το Πήλιο όπου έκτισαν Μονή με ναό και κελιά.

            Απο την ημέρα της φυγής του όμως δεν έβρεξε στον Όλυμπο. Τότε και αφού εν τω μεταξύ συνέβησαν και άλλα σημεία λόγω της φυγής του, οι πρόκριτοι πήγαν στο Πήλιο να του ζητήσουν να γυρίσει  πίσω. Ο Άγιος επέστρεψε,έγινε δεκτός με τιμές και ο Τούρκος άρχοντας τον εφοδίασε με έγγραφη άδεια ανοικοδομήσεως ναού και κελλιών.

Την υπόλοιπη ζωή του ο Άγιος την διήνυσε στο Μοναστήρι που έκτισε στον Όλυμπο με πολλή πνευματικό αγώνα και ανύστακτο ενδιαφέρον για τους μοναχούς του αλλά και για όλους τους χριστιανούς που τον πλησίαζαν.

 Αφού πληροφορήθηκε απο τον Νυμφίο της ψυχής του ότι πρόκειται να αποχωρήσει από αυτή την ζωή, νουθέτησε τους μοναχούς του για τελευταία φορά, προετοιμάσθηκε κατάλληλα με τα Μυστήρια της Εκκλησίας και αναπαύθηκε εν Κυρίω στις 23 Ιανουαρίου, ημέρα που τιμάται η μνήμη του.

Απολυτίκιον. Ήχος Α΄. Της ερήμου πολίτης

Του Ολύμπου οικήτωρ, Πιερίας αγλάϊσμα, και της επωνύμου Μονής σου ιερόν περιτείχισμα, εδείχθης Διονύσιε σοφέ, βιώσας ώσπερ Άγγελος εν γη, και παρέχεις την ταχείαν σου αρωγήν, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι∙ δόξα τω δεδοκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.

Κοντάκιον. Ήχος Δ΄. Επεφάνης σήμερον.

Νουνεχώς την άσκησην της εγκρατείας, συ εκτήσω χάριτι, ω Διονύσιε πολλή∙ διο Τριάς σε εδόξασε, πλουσίοις έργοις, ομού και θαύμασιν.

Μεγαλυνάριον

Όλυμπε υπέρτατε των βουνών, χαίρε και ευφραίνου, κεκτημένος συ βοηθόν, ρύστην και προστάτην εν τοις πειρατηριοις, τον θείον και υπέρλαμπρον Διονύσιον.

 

 

Βιβλιογραφία

1. Αρχιμ. Αθηναγόρου Καραμαντζάνη, Ο Όσιος του Ολύμπου, Εκδ. Ι. Μ. Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω,

2. Αρχιμ. Διονυσίου Δ. Γκόλια, Οι τοπικοί Άγιοι της Πιερίας, Εκδ. Ι. Ν. Αγίας Άννης Κατερίνης, Κατερίνη, 2008.

3. Αρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλόπουλου, Βίοι Αγίων, Τόμος 3, Εκδ. Ορθόδοξος Τύπος, Αθήνα, 1990.