Βίος Αγίας Κόρης της εν Ολύμπω

αγία Kόρη

Η Αγία Κόρη δεν είναι επίσημα ανακηρυγμένη αγία από την Εκκλησία.  Τα στοιχεία που γνωρίζουμε για εκείνη είναι ελάχιστα.  Ακόμα και τ’ όνομά της είναι άγνωστο (Κόρη = κορίτσι).  Οι παραδόσεις που σώζονται σχετικά με τη ζωή της είναι πολλές και αλληλοσυγκρουόμενες στις λεπτομέρειες.  Παρακάτω θα αναφέρουμε μόνο τα βασικά βιογραφικά στοιχεία που είναι κοινώς αποδεκτά.

            Η Αγία Κόρη έζησε την εποχή της Τουρκοκρατίας και συγκεκριμένα επί Αλή πασά (1788 – 1822) σ’ ένα χωριό των Ιωαννίνων. Διακρινόταν για την σωματική της ομορφιά αλλά κυρίως για την ψυχική, αφού ζούσε με σεμνότητα, ευσέβεια και εγκράτεια παρά την νεανική της ηλικία.

            Κάποτε, ένας άνθρωπος από το περιβάλλον του Αλή την είδε και εξεπλάγη από την ομορφιά της. Αμέσως την πρόδωσε στον Αλή πασά. Ο πασάς αμέσως έστειλε απόσπασμα για να την συλλάβει και να την κατατάξουν στο χαρέμι. Όμως ένας  Έλληνας που ανήκε στο απόσπασμα και γνώριζε την αγία, την ειδοποίησε κρυφά πως θέλουν να τη συλλάβουν και πως έπρεπε αμέσως να φύγει. Εκείνη αμέσως πήρε την εικόνα της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας και έφυγε.

            Κάνοντας ένα επίπονο και κοπιαστικό ταξίδι διαμέσου μονοπατιών που χρησιμοποιούσαν οι ηπειρώτες υλοτόμοι έφθασε σ’ ένα χωριό του Ολύμπου, την σημερινή παλιά Βροντού (στο Ν. Πιερίας). Όμως για περισσότερη ασφάλεια δεν παρέμεινε στο χωριό, αλλά βρήκε καταφύγιο σε μια κοντινή χαράδρα και κατοίκησε σε μια σπηλιά.

            Εκεί έζησε με υπομονή, κόπο, θλίψεις και κακουχίες που κατέβαλαν ιδιαίτερα. Κατά μια παράδοση, ο ηγούμενος της ιστορικής μονής Πέτρας Ολύμπου έβλεπε ένα σταυρό πάνω από το σημείο της σπηλιάς. Αφού έφθασε μαζί με μερικούς μοναχούς εκεί, βρήκε την αγία η οποία του ζήτησε να κοινωνήσει. Τη στιγμή που κοινωνούσε ακούσθηκε μια βοή. Άνοιξε ο βράχος και βγήκε αγίασμα. Λίγο καιρό αργότερα, κτηνοτρόφος τη βρήκε νεκρή μέσα στη σπηλιά. Ο τόπος ανέβλυζε ευωδία.

            Η αγία ετάφη εκεί από τους κατοίκους της περιοχής. Στο σπήλαιό της έκτισαν προσκυνητάρι, το οποίο έγινε χώρος τιμής της, διότι καθιερώθηκε ως αγία στη συνείδηση των πιστών. Το αγίασμα που αναβλύζει κάτω από το προσκυνητάρι θεράπευε και θεραπεύει ψυχικές και σωματικές ασθένειες.

            Παλαιότερα οι πιστοί που πήγαιναν να προσκυνήσουν τη χάρη της τηρούσαν κάποιες συνήθειες: Όταν επισκέπτονταν το προσκυνητάρι ήταν αμίλητοι. Επίσης δεν ξαναπήγαιναν την ίδια μέρα. Μάλιστα επειδή η αγία ήταν παρθένος, και μάλιστα για να μην συλήσει την παρθενία της υπεβλήθη στον κόπο της φυγής και του μετέπειτα οσιακού βίου της, ποτέ δεν πήγαιναν ταυτόχρονα άνδρας και γυναίκα.

            Ημέρα μνήμης της δεν έχει καθιερωθεί. 

Απολυτίκιον. Ήχος Δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.

Ως θύμα ευπρόσδεκτον, την παρθενίαν την σην, Χριστώ προσεκύνησας, ανδρειοτάτη ψυχή, μισούσα τα πρόσκαιρα. Όθεν Αγία Κόρη, αναβλύζεις ιάσεις, πάσι τοις προσιούσι, τω αγίω σου τάφω, και πίνουσιν εν πίστει εκ του σου αγιάσματος.

Μεγαλυνάριον.

Χαίρε Αγία Κόρη νύμφη Χριστού, χαίρε του Ολύμπου και Ιωαννίνων θείος βλαστός. Χαίρε η τας νόσους και όμματα θεραπεύεις και πάσης βλάβης σώζεις ως καλλιπάρθενος.