ΑΙΔΩΣ

Τῆς Ἀναστασίας Κουρῆ

Φιλολόγου

Παλαιότερα ἡ νεολαία εἶχε σεμνὴ συμπεριφορά, τόσο στοὺς τρόπους ὅσο καὶ στὸ ντύσιμο. Ἐξαιρέσεις βέβαια ἀνάμεσα στοὺς νέους πάντοτε ὑπῆρχαν, ἀφοῦ κάθε κανόνας ἔχει καὶ τὶς ἐξαιρέσεις του. Κάποιοι ζοῦσαν καὶ ντυνόντουσαν προκλητικά. Ἀλλὰ αὐτοὶ ἦταν μία χούφτα ἀτόμων μετρημένοι στὰ δάκτυλα ἑνὸς χεριοῦ καὶ θεωροῦνταν κοινωνικὰ περίεργοι καὶ ἐκκεντρικοί.

Σήμερα δυστυχῶς τὰ πράγματα ἄλλαξαν πάρα πολύ. Ἡ ἐξαίρεση ἔγινε ὁ κανόνας. Τὸ προκλητικὸ καὶ ἐπιτηδευμένο ντύσιμο, ἡ ἄγρια καὶ ἄξεστη συμπεριφορὰ πῆρε τὴ θέση τῆς εὐπρέπειας. Τὸ χάρισμα τῆς εὐπρέπειας ποὺ εἶναι δεῖγμα τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπό μας φαίνεται νὰ εἶναι κάτι σπάνιο καὶ ἐξωτικὸ, γιὰ νὰ μὴν πῶ παράλογο…

Νέοι, ἀγόρια καὶ κορίτσια, ἕνα μεγάλο μέρος τῆς κοινωνίας μας, δείχνουν μὲ τὸ ντύσιμό τους καὶ τὸ φέρσιμό τους πὼς δὲν ἔχουν καμιὰ ντροπὴ καὶ δὲν ἔχουν κανένα σεβασμὸ γιὰ τοὺς διπλανούς τους, οὔτε γιὰ τὸν ἑαυτό τους. Ἡ ντροπὴ ἢ ὅπως τὴν ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι,ἡ αἰδὼς, δὲν εἶναι δεῖγμα μειονεξίας καὶ κατωτερότητας ἢ δειλίας, ἀλλὰ ἀντίθετα ἀξιοπρέπειας, εὐαισθησίας,  πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ἀνωτερότητας. Δείχνει δυνατὸ χαρακτήρα ποὺ σίγουρα θὰ ὁδηγήσει τὸ ἄτομο αὐτὸ σὲ σωστὸ καὶ ἐποικοδομητικὸ δρόμο στὴ ζωὴ του, χωρὶς νὰ ὑποστεῖ τὶς ἐξωτερικὲς καὶ παραπλανητικὲς ἐπιδράσεις τῶν λεγόμενων «προοδευτικῶν» καὶ «ἐκσυγχρονιστῶν», ποὺ διατυμπανίζουν τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἀτόμου ἀπὸ κάποιες δῆθεν προκαταλήψεις καὶ ταμπού. Φυσικὰ τέτοια ἀπελευθέρωση εἶναι ψεύτικη καὶ παραπλανητικὴ, καὶ ὁδηγεῖ τὸ ἄτομο σὲ πρωτόγονη καὶ ζωώδη κατάσταση, ξεριζώνοντάς του  κάθε αἴσθημα ντροπῆς καὶ ἐνοχῆς. Ἡ αἰδὼς εἶναι, καθαρὰ καὶ ἀποκλειστικὰ, συναίσθημα τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη εἶναι ὁ φρουρὸς τῆς νεανικῆς ψυχῆς. Ὁ δὲ ἅγιος Χρυσόστομος λέγει ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅτι «ἀρετὴ δὲν εἶναι μόνο τὸ νὰ μὴν ἁμαρτάνει κάποιος, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀπὸ ἀπροσεξία ἢ ἀδυναμία ὑποπέσει σὲ κάποιο ἁμάρτημα νὰ  αἰσθάνεται ντροπὴ γι’ αὐτὸ τὸ παράπτωμά του».

Σὰν νέοι ποὺ εἴμαστε ἂς διατηρήσουμε τὴν αἰδῶ ἰσόβια στὴν καρδιά μας καὶ πολύτιμο στολίδι στὴ ζωή μας καὶ τότε τὰ πρόσωπά μας θὰ εἶναι λαμπερὰ, τὰ μάτια μας ζωηρὰ καὶ χαρούμενα, καὶ ὁλόκληρη ἡ ζωὴ μας πλημμυρισμένη ἀπὸ χαρὰ Χριστοῦ.