ΡΩΜΝΙΟΣ

Ο σύλλογος μας, η ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ, από την αρχή έδωσε μεγάλη βαρύτητα στον Τομέα της Νεότητας. Δεν υπολόγισε κόπους και έξοδα για να προσφέρει δωρεάν βοήθεια στους νέους χωρίς ανταλλάγματα. Η ανταπόκριση και ο ενθουσιασμός των νέων υπήρξε συγκινητική. Είναι μεγάλη βοήθεια και στήριγμα για αυτούς να βρίσκουν και άλλους νέους με τα ίδια ενδιαφέροντα μέσω του τομέα νεότητας του συλλόγου μας. Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ μπορεί να αποτελέσει φωνή παρηγορεί μέσα στο γενικό κλίμα απογοήτευσης που ζούμε, δείκτη  στη σύγχρονη Βαβυλώνα για να μη χάσουν το δοκιμασμένο και σίγουρο δρόμο. Επίσης, να προβάλλει σωστά πρότυπα (Αγίους, Ήρωες Ευεργέτες) που σπανίζουν στην εποχή μας. Επιπλέον να γίνει ένα βήμα για διάλογο και προβληματισμό όπου θα βρίσκουν απαντήσεις στις αναζητήσεις και τις ανησυχίες τους.

Όσο μεγάλες και αν είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα τα παιδιά μας, είναι παρήγορο το ότι δεν συμβιβάζονται με το ψέμα και την υποκρισία, αλλά  ζητούν το γνήσιο, το  αληθινό, το τέλειο και την ανιδιοτελή αγάπη και όταν τη βρουν εμπιστεύονται και δέχονται συμβουλή. Σεβόμαστε την  ελευθερία τους και δεν είναι σκοπός μας να τους στρατολογήσουμε, να τους προσφέρουμε καινούργιες ιδεολογίες, ούτε να τους εντάξουμε σε κάστες και παρατάξεις, αλλά να τους δείξουμε τις αστείρευτες και ζωηφόρες πηγές, τις αιώνιες αξίες μας με τις οποίες ανατράφηκαν και γαλουχήθηκαν γενιές γενεών, κυρίως να τους φέρουμε σε επικοινωνία και συνεργασία με άλλους νέους με τα ίδια ενδιαφέροντα και τις ίδιες ανησυχίες και αναζητήσεις. Είναι κρίμα οι νέοι άλλων χωρών να μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, να  ενδιαφέρονται για την Ορθόδοξη πίστη, τον ελληνικό πολιτισμό, την παράδοση και την ιστορία μας και τα παιδιά μας να αναζητούν σε λάθος δρόμο την ευτυχία, τον προορισμό τους και να αγνοούν την πίστη των Πατέρων τους.

Αλλά διαπιστώνουμε με χαρά ότι υπάρχουν πολλοί νέοι μας παρά το συνεχή βομβαρδισμό με ιδέες και ξένα πρότυπα, εμμένουν ακόμα ελληνοπρεπώς  και μάλιστα στρέφονται και αναζητούν με δίψα ότι προσπαθούν να του στερήσουν κάποιοι, την οικογένεια, τις αξίες μας και τη βιωματική σχέση με την Εκκλησία μας, την τροφό και το  καταφύγιο του Γένους μας. Σε αυτή την προσπάθεια συμβάλλει το κατά δύναμη και το περιοδικό μας για τους νέους , ο Ρωμ-νιός. Ο  λιτός τίτλος που σημαίνει νέος Ρωμηός, δηλαδή Ελληνόπαις. Μέσα του εμπεριέχει όλες τις αξίες και τα ιδανικά του Γένους μας, κυρίως Χριστόν και Ελλάδα. Γράφεται κυρίως από νέους για νέους και απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές σε αποφοίτους Πανεπιστημίου, ακόμα σε στρατιώτες αλλά και σε μικρότερες ηλικίες Γυμνασίου και Λυκείου μπορούν να βρουν ωφέλιμα και ενδιαφέροντα άρθρα. Ζητούμε την επικοινωνία και συνεργασία με τους νέους και με άλλες συλλογικές προσπάθειες τις οποίες και θα προβάλλουμε, και την προσευχή όλων για να ευοδωθούν οι στόχοι του  Ρωμ-νιού και να βοηθηθούν οι νέοι μας, το μέλλον και η ελπίδα όλων μας.

Ἡ Παναγία, τό λάδι καί τό ψωμί – Μία ἀληθινή ἱστορία

Ἡ κυρα-Μαρία, ἡ «Καραβίδαινα», νεωκόρος, «κλησάρισσα» στὴν ἐνορία τῆς «Παναγίας τοῦ Κουρσαλᾶ» στὸ Κορωπί, μπῆκε στὴν παγωμένη ἐκκλησιὰ ἐκεῖνο τὸ βροχερὸ χειμωνιάτικο ἀπόγευμα τῆς Κατοχῆς. Ἡ ἐκκλησιὰ ἦταν σκοτεινὴ καὶ ἔρημη.

Ποιός Σατανᾶς, ἀφοῦ δέν ὑπάρχει Σατανᾶς

Τόν Γέροντα Παΐσιο τόν γνώρισα τό ἴδιο ἔτος, τό 1992, πρός τό τέλος τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ τίς ἀρχές τοῦ φθινοπώρου, δέν θυμᾶμαι ἀκριβῶς. Φθάνοντας στό Ἅγιον Ὄρος, πῆγα νά μείνω στήν Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου. Μέ τό πού ἔφτασα, ἄφησα τά πράγματά μου στό Μοναστήρι καί κατέβηκα τό μονοπάτι.

Ἀφιέρωμα στήν χριστιανική πολύτεκνη οἰκογένεια

Μιὰ ἐκπομπὴ ἀφιέρωμα στὴν πολύτεκνη οἰκογένεια μὲ θρησκευτικὴ συνείδηση, θεμέλιο λίθο καὶ σπονδυλικὴ στήλη τῆς φυλῆς μας, ἐγγύηση τῆς ἱστορικῆς μας κληρονομιᾶς. Σήμερα, ποὺ δυστυχῶς στὴν χώρα μας ὁ ἐρχομὸς κάθε ἑλληνόπουλου καταχωρεῖται ὡς «τεκμήριον οἰκονομικοῦ πλούτου» …

Πνευματικές συμβουλές γιά τήν οἰκογενειακή ζωή

Τὸ παιδὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ πολλὴ ἀγάπη καὶ στοργὴ καὶ καθοδήγηση. Θέλει νὰ καθήσεις κοντά του, νὰ σοῦ πεῖ τὰ προβλήματά του, νὰ τὸ χαϊδέψεις, νὰ τὸ φιλήσεις. Νὰ χορτάσει ἀγάπη, νὰ ἠρεμήσει, νὰ γαληνέψει.

Κατασκήνωση γιά νέους καί νέες στήν Ἐλαφίνα ἀπό τήν Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη τόν Αὔγουστο

Ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη ὀργανώνει ἕνα κατασκηνωτικό πενθήμερο​, 24 – 28 Αὐγούστου 2018 στίς κατασκηνώσεις τῆς Ἐλαφίνας κοντά στή Βέροια. Τό πενθήμερο αὐτό ἀπευθύνεται σέ νέους καί νέες καί ἡ κάθε μέρα θά προσφέρει ὁμιλίες γιά κοινωνικά καί πνευματικά θέματα, εξορμήσεις στή γραφική φύση πού περιβάλλει τήν κατασκήνωση, προβολές.

Παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον

Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά.

Ὁ γάμος. Ἱερό μυστήριο ἤ νομική πράξη ;

Δὲν θὰ μᾶς σώσει κανεὶς ἀπὸ τὸ χεῖλος τοῦ ἠθικοκοινωνικοῦ γκρεμοῦ ποὺ βρισκόμαστε, ἂν δὲν τὸ θελήσουμε ἐμεῖς. Ἂν δὲν ἐγκαταλείψουμε τὸν ὀλισθηρὸ δρόμο, ποὺ ἀκολουθοῦμε. Δὲν θὰ μᾶς σώσουν οἱ ξένοι. Μὴν περιμένουμε νὰ εἶναι αὐτοὶ περισσότερο φιλέλληνες ἀπὸ ἐμᾶς. Οὔτε ὁ Θεὸς θὰ μᾶς σώσει, ἂν δὲν μετανοήσουμε.

Ἡ τραυματική ἐμπειρία Παθολογοανατόμου, ὅταν εἶδε τήν ἔκφραση φρίκης στό πρόσωπο ἀρσενικοῦ βρέφους 1,3 κιλῶν μετά τήν ἔκτρωση

Πολλοί ἀπό τούς πρώην ἐργαζομένους ἔχουν φρικώδεις μνῆμες ἰδίως ἀπό τή διαδικασία νά συνενώνουν τά μέλη ἐμβρύων μετά τήν ἄμβλωση. Ἡ διαδικασία αὐτή λαμβάνει χώρα μετά τήν ἄμβλωση, ἔτσι ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι στήν κλινική των ἀμβλώσεων νά μποροῦν νά βεβαιώσουν …

Γί΄ αὐτό δέν θά κάνω τατουάζ

Ἅς παραμείνουμε ὅπως μᾶς ἔπλασε ὁ Θεός. Ὅσο πιό ἁπλοί εἴμαστε, τόσο περισσότερο ἀρέσουμε στό Θεό. Αὐτό εἶναι καί τό ζητούμενο νά ἀρέσουμε στό Θεό καί ὄχι στούς ἀνθρώπους. Ἔχουμε γιά παράδειγμα τήν Παναγία μας, καί τούς ἁγίους μας γιά τό πῶς πρέπει νά εἶναι ἡ ἐμφάνισή μας.

Ἡ μονογονεϊκή οἰκογένεια

Ὁ τυπικὸς ὁρισμὸς τῆς οἰκογένειας περιγράφει τὴν ὁμάδα προσώπων ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὴ νόμιμη σύζευξη ἑνὸς ἄνδρα καὶ μιᾶς γυναίκας καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ἀπόκτηση παιδιῶν μὲ φυσικὴ γέννηση ἢ υἱοθεσία. Ἀποτελεῖται συνήθως ἀπὸ τὸν πατέρα, τὴ μητέρα καὶ τὰ παιδιά, ποὺ συμβιώνουν στὴν ἴδια κατοικία καὶ συνδέονται μὲ ἰσχυροὺς δεσμοὺς αἵματος, ψυχικῆς ἐγγύτητας καὶ ἀγαπητικῆς σχέσης.

Ὁ γάμος κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο

Ὅταν ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναίκα μαλώνουν μεταξύ τους, τότε δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ τοὺς εὐχαριστήσει οὔτε ὁ πλοῦτος οὔτε τὰ καλὰ παιδιὰ οὔτε τὰ πολλὰ παιδιὰ οὔτε ἡ δύναμη καὶ ἡ ἐξουσία οὔτε ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ οὔτε οἱ ἀπολαύσεις καὶ ἡ πολυτέλεια οὔτε κάποια ἄλλη εὐτυχία (51, 369).

Σελίδες