ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Άκουσα και Λάλησα

Εἶναι ὡραῖο νά βλέπης νέα παιδιά νά τιμοῦν τά Θεῖα καί νά ’ρχωνται γιά προσκύνημα στήν Παναγία, νά τήν ἔχουν στήριγμα καί βοήθειά τους, νά τήν παρακαλᾶνε γιά τήν προκοπή τους

Ζήτησε ἀπό τούς φτωχούς γονεῖς του νά τοῦ ἀγοράσουν ἕνα τάμπλετ καί …

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΠΑΛΙ. Ὁ 10χρονος Σαντιάγκο πού ζεῖ στήν Ἀργεντινή, ζήτησε ἀπό τούς φτωχούς γονεῖς του νά τοῦ δωρίσουν ἕνα τάμπλετ, ἄν καί ἤξερε ὅτι κάτι τέτοιο δέν πρόκειται νά συμβεῖ, καθώς δέν εἶχαν τά χρήματα.

Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος: Η Μεγάλη Ωφέλεια από την Νηστεία

Και όμως, τη νηστεία πρέπει να τη δεχόμαστε με χαρά, όχι με βαρυγγώμια ή φόβο.

Γιατί δεν είναι σ’ εμάς φοβερή, αλλά στους δαίμονες. Φέρτε την μπροστά σ’ έναν δαιμονισμένο, και θα παγώσει από το φόβο, θα μείνει ακίνητος σαν πέτρα, θα δεθεί με δεσμά αόρατα, όταν μάλιστα δει να τη συνοδεύει η αδελφή της και αχώριστη συντρόφισσά της, η προσευχή. 

Αχαριστία

Όταν λοιπόν έκανα κάτι καλό για κάποιον άνθρωπο, με την σκέψη της ανταπόδοσης, με μάλωνε. “Μην ξεγελάς τον εαυτό σου, ό,τι κάνεις το κάνεις πρώτα για σένα, για να νιώθεις εσύ καλά. Να θυμάσαι ότι το κάνεις για το εγώ σου”

Ἡ ὠφελιμότητα τῆς νηστείας

Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι, ἐμεῖς, οἱ νεοέλληνες χριστιανοί, ἔχουμε οὐσιαστικά καταργήσει στήν πράξη, ὅ,τι διδάσκει ἡ Ἁγία Πίστη μας, βρίσκοντας χιλιάδες “προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις” καί διαμορφώνοντας ἔτσι τή δική του “πίστη” ὁ καθένας μας.

Ἄλλο πρᾶγμα ὁ Santa Claus τῆς Coca Cola καί ἄλλο ὁ Ἅϊ Βασίλης τῆς Ὀρθοδοξίας

Ὁ δικός μας Ἅϊ Βασίλης, ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καί διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης, τί σχέση μπορεῖ νά ἔχει μέ αὐτόν τῆς παγκοσμιοποίησης καί τῆς νέας ἐποχῆς ;

«Εσύ δεν παίρνεις έναν φίλο σου τηλέφωνο να πάτε για καφέ; Έτσι κι εγώ πηγαίνω εκκλησία, ανάβω κεράκι και τα λέμε με το Θεό.»

Ανακάλυψα την πίστη στην πορεία, δεν προέρχομαι απο μια οικογένεια που η θρησκεία έπαιζε σημαντικό ρόλο. Πιστεύω στο Θεό, είμαι σε αυτήν την συχνότητα. Πώς να στο εξηγήσω; Έχεις εσύ έναν φίλο, ας πούμε καινούριο. Δεν πάτε για καφέ; Δεν τον παίρνεις τηλέφωνο; Έτσι κάνω κι εγώ. Πάω στην εκκλησία, ανάβω κεράκι, τα λέμε, μπαίνω στο τελετουργικό, παρακολουθώ όρθρο-εσπερινό. Είναι πολυβιταμίνη, το ιπποφαές μου.

Πόλεμος τοῦ 1940 – Μία πάρα πολύ διδακτική φωτογραφία

Ἀπό τό ἄλλο μέρος, ἔγινε αἰτία ὁ πόλεμος νά συνειδητοποιήσω τί εἶναι ὁ ἀγώνας, ὁ ὁμαδικός πλέον καί ὄχι ὁ προσωπικός. Θέλω νά πῶ τί σημαίνει νά μάχεσαι καί σύ. Χωρίς τήν ἐμπειρία αὐτή, πιστεύω δέν θά μοῦ εἶχε ἀνοιχτεῖ ὁ δρόμος γιά τό Ἄξιον Ἐστί.

Σελίδες